Huilende Maya

Ik werk regelmatig met honden met een trauma, zo ook Maya. Maya is een hondje wie op een verlaten plek is achtergelaten door haar oud eigenaren. De stichting die zorg draagt voor dit hondje wilde graag meer achtergrondinformatie. Soms kan het net dat laatste stukje zijn waardoor alle puzzelstukjes op z’n plek vallen.

89 MayaNatuurlijk starten we ook met Maya met de controlevragen zodat we de inhoud van het gesprek een beetje kunnen meten. Kloppen de controlevragen goed, kan je er van uit gaan dat het gesprek verder ook kloppend moet zijn. 1) beschrijf de plek waar ze eet: Ze laat me zien dat ze buiten eet vlak naast het huis, maar heel herkenbaar en duidelijk aanwezig zijn de waslijnen. Die laat ze het meest duidelijk zien.  2) Waar speelt ze graag mee: Ze speelt heel graag met palmtakken, daar sleept ze graag mee. 3) Waar gaat Maya wandelen: Rotswanden, vlakte, vliegveld en opstijgende vliegtuigen, ik zou zeggen Hatovlakte naast het vliegveld. Antwoord Baasje: Ze eet inderdaad buiten, naast de muur. De waslijnen zijn er niet direct boven of naast maar de plek waar de waslijnen zijn is wel een hele belangrijke plek voor Maya. Daar verstopt ze zich vaak en speelt ze graag. Ze speelt inderdaad graag met takken van palmen maar ook graag met een bal. De plek die je omschrijft qua wandelen klopt, het is alleen niet Hatovlakte maar aan de andere kant van het vliegveld, ze gaat regelmatig mee naar Shut.

Als Maya en ik de controlevragen besproken hebben vraag ik haar naar de dag dat ze gedumpt werd. De vrolijke uitbundige en lekkere drukke Maya verdwijnt en maakt plaats voor heel veel verdriet, wanhoop en emotie. Ze huilt intens verdrietig. S morgens heel vroeg is ze in de auto gezet. Het was nog donker. Grijze luxe SUV. Ze heeft nog geprobeert de auto in te halen en bij te houden nadat ze er uit was gezet. Ze snapt totaal niet waarom ze weg moest want ze hield heel veel van haar familie. We kregen samen de gebeurtenissen voorafgaand aan de dump niet helder. We huilen samen en ik troost haar. Och wat is dit meisje intens verdrietig hier over. Ik hoop dat het gesprek haar helpt om het een plekje te geven.

Bij de foster is er een vechtpartij geweest waar een ander fosterhondje bij is overleden. De foster was niet thuis op dat moment en wil graag weten wat er is gebeurd. Ook omdat Maya uiteindelijk herplaatst gaat worden en de plek dus passend moet zijn voor Maya. Ik vraag haar wat er gebeurd is. Maya verteld: Maya houdt van jaagspelletjes. Dat spel vind ze supergaaf. Ze word heel enthousiast als ze dat verteld. Elza was een zachter type. Op zich vond Elza het wel leuk als ze nagejaagd werd maar het maakte haar ook bang. Die grens was bij haar flinterdun. Die fatale dag was het ook een jaagspel. Elza werd bang en begon te piepen. Dat piepen heeft bij Maya de knop omgezet in jachtinstinct. En heeft er toe geleid dat Elza doodging. Toen het piepen stopte stopte het spel. Het is niet iets wat Maya bewust gedaan heeft, meer in het heetst van het spel.

Nog een vraag was waarom ben je zo opdringerig en wat zou qua plaatsing het beste voor je zijn. Maya laat zich het best omschrijven als “haantje” ze wil alles meemaken en alles zien. Ze is er graag bij als er wat te beleven valt. Het is niet zo zeer dat ze heel opdringerig is qua aard maar meer dat ze niks missen wil. Gezien haar verhaal over Elza die erg onzeker en snel bang was zou ik haar niet snel plaatsen bij een onzekere jonge hond. Ik zou kiezen voor een grote stabiele reu die zich de kachel niet zo snel aan laat maken (geloof een typisch twentse uitspraak haha, in elk geval die zich niet zo laat imponeren door haar).

Terugkoppeling Foster: Ik herken heel veel in het verhaal. De stoere Maya en hoe je haar beschrijft en het spel wat ze speelde met Elza. Elza die inderdaad onzeker is en snel bang. Het zou goed kunnen dat dit is wat er gebeurd is.

Een dag later krijg ik nog een berichtje van de foster, ze had de dag van het gesprek heel veel geslapen en was nog nooit zo rustig geweest.

Vanmorgen in mn inbox nog een berichtje over Maya. Maya was kwijt geraakt op de wandeling. De foster had Maya in paniek rennend en hard huilend weer terug gevonden. Zo gelijkend met wat ze beschreef over haar dumping.. ik kreeg er kippenvel van. He meiske toch wat een trauma.

 

Barrie’s verdrietige geschiedenis

Het werk wat ik doe is best emotioneel. De verhalen die de dieren vertellen zijn vaak vrij aangrijpend omdat ik regelmatig werk met dieren die een verleden hebben als zwerfdier of herplaatsing. Ik schrik dan ook niet zo snel meer als er heftige details door Mn gedachten schieten. Maar in het geval van Barrie was ik bang dat mijn fantasie met me aan de haal was gegaan. Dit was zo heftig dat ik me haast niet voor kon stellen dat het juist was. Ik durfde het dan ook bijna niet te verifiëren bij zijn huidige eigenaren. Barrie een herplaatste hond van 15 jaar.

Barrie begon te vertellen over zijn oude baasje. Dikke vrienden waren het, altijd samen. Twee oude mannen die samen hun dagen sleten, lekker kneuterig met een blokje kaas. Genieten! Ze hadden een hecht vriendschap. Dan overlijdt het baasje plotseling. Hij laat me druk op het hoofd voelen en een hoofdwond zien. Het duurt dagen voordat er hulp komt, en Barrie huilt ondertussen. Hij verteld dat hij dagen bij de overleden man zit.

In het nieuwe gezin heeft hij het naar zijn zin. Ze zijn lief voor hem maar zijn verlies doet hem nog wel pijn. Hij heeft ontzettende moeite met alleen thuis blijven. Hij laat me zijn paniek zien. Hijgen, nagels die tikken op de harde vloer, onrust en ijsberen. Ook vind hij het huis kouder dan zijn oude huis. Dat vind hij niet zo fijn. Hij voelt een beetje in de war en verdrietig. Een oud mannetje die de weg een beetje kwijt is door alle gebeurtenissen.

Dan was er van het baasje nog een vraag over wat er gebeurd was voor hij naar het asiel ging en Barrie laat me een boze Barrie zien, Barrie moet met vangstok gevangen worden en hij laat me een soort bierlucht ruiken. Een typische lucht die je in het café ruikt. Hij wilde niet weg uit de situatie en was boos.

Ik kan het geheel niet helemaal rijmen en geef aan dat ik aanneem dat hij niet bij zijn overleden baasje weg wilde.

Controlevragen: ik slaap in een rond zacht mandje vlakbij de verwarming. Ik speel het liefst met een soort zacht zakje waar soort korreltjes in zitten.

Terugkoppeling van zijn baasje. De controlevragen kloppen ik slaap in een rond mandje met zachte wanden tegen over de verwarming en ik heb een soft balletje waar brokjes in kunnen.

Zijn vorige baasje is onze vader/schoonvader. En je verhaal klopt helemaal. Hij is deze zomer onverwachts overleden en het heeft een week geduurd eer hij gevonden was. Hij had inderdaad een hoofdwond en de situatie was heel verdrietig, Barrie was daar bij. Zijn boosheid herkennen we niet in deze situatie. Maar hij is 10 jaar geleden in het asiel terecht gekomen en we waren benieuwd naar zijn geschiedenis. We kunnen ons voorstellen dat je twijfelde aan de echtheid van informatie want de situatie was ook bizar en we wisten niet wat we je wel en niet moesten vertellen…

Ons huis is inderdaad kouder dan zijn oude huis dus dat kunnen we begrijpen. Het alleen zijn is inderdaad een probleem. Wat kunnen we doen aan het alleen zijn? Natuurlijk hebben zijn baasjes en ik hier over gepraat en gekeken hoe we het makkelijker kunnen maken voor Barrie. Al denk ik dat dit oude manneke simpelweg ook erg ondersteboven is van de situatie om zijn oude baasje. Het is niet niks en nog erg vers. Verlies heeft ook bij dieren tijd nodig om een plekje te krijgen. Maar gelukkig kunnen je baasjes je ondersteunen en gaan ze helemaal voor jou!

Sterkte lieve Barrie en lieve baasjes.

Mexx en de schildpadden

86 mexx

Mexx was de 3e hond in het gezin die ik spreken mocht. Eigenlijk de 4e maar het eerste hondje was een overleden hondje. Leuk om te merken hoe verschillend de 3 zijn en hoe de verhoudingen liggen in de groep.

Mexx gesprek werd een beetje verstoord door 2 andere huisgenoten die hulp nodig hadden. Voorafgaande aan het geven van de informatie over Mexx was me gevraagd of ik een schildpaddenspecialist kende maar ik moest daar over nadenken omdat ik zelf niet echt een specialist kende en stom genoeg was die vraag een beetje blijven liggen. Ik had er niet meer aan gedacht en ook niet de indruk dat het spoed was tot het gesprek met Mexx begon. De oude schildpad bleef maar inbreken op het gesprek dat ze echt dringend hulp nodig hadden en ze waren niet van plan te wachten. Dit moest besproken worden met de eigenaar en wel direct. “Ik heb longonsteking en ik heb echt hulp nodig, ik moet naar een dokter”. En hij liet me pijn onder in zijn rechter long voelen en halverwege de slokdarm. Beloofd dit door te geven mocht ik verder met het gesprek van Mexx.

De controlevraag was hoe begroet ik mijn familie en hij liet me een lage “hoewhoew” horen en een Mexx in een speelbuiging. Dit klopte precies met wat Mexx altijd doet bij het begroeten.

Mexx is blij met zijn leven. Gek op zijn gezin en gek op de kinderen. Dol op eten en op wat de kinderen zoal lieten vallen. Hij is blij met zijn positie in het gezin. Hij vertelde dat hij wel moeite had met de andere reu des huizes. Daar had hij angst voor. Daar word hij nerveus van en die mijdt hij liever. Hij vroeg ook of zijn baasje in de gaten wilde blijven houden dat het goed ging en hem zou blijven beschermen.

Een vraag was wat er gebeurde met hem na de wandeling. Hij gaf aan dat hij zijn warmte erg slecht kwijt kon, slechter als een andere hond. Alsof zijn thermostaat niet helemaal in orde was. Hij voelt alsof hij tegen een flauwte aan zit. Voelt niet fijn. Hijgen met opgetrokken mondhoeken, zoveel mogelijk ruimte maken om lucht binnen te laten.

Terugkoppeling: De schildpadden bleken idd ziek en ze zijn naar een arts geweest. Ze hebben longontsteking en hebben goede zorg gekregen.

Mexx is idd onzeker/ angstig voor de andere reu. Na een stevige wandeling had hij last van mank lopen, alsof er een zenuw bekneld zat. Hij kan inderdaad zijn warmte erg slecht kwijt en drinkt als een bezetene.

Bonita, als de lucht boos is ben ik bang.

75 bonitaWaar is Bonita bang voor en waarom? Wat doet Bonita altijd als ze je wil begroeten en waarom. Dit zijn de controlevragen maar ook vragen waar we antwoorden in zoeken. Dus het zou leuk zijn als ze die kan beantwoorden. Natuurlijk willen we ook graag weten of ze gelukkig is, of ze nog wensen heeft of ze contact heeft met Mami en daar nog wat over wil zeggen.

We beginnen het gesprek over waar ze bang voor is. Ze laat me jagende donkere wolken zien. Het waait hard en het onweert. Brrr zegt ze dat vind ik zo eng als de lucht zo boos is! Ik ben echt heel bang dat de lucht boos op mij is. Je merkt dat dit haar erg dwars zit en ze blij is dat ze haar hartje luchten kan want ze neemt ruim de tijd om alles te laten zien. Bonita komt me over als een hele lieve zachte meid die snel onder de indruk is van boos. We praten natuurlijk over onweer en het niet bang hoeven zijn, ik neem uitgebreid de tijd om over haar angst te praten. Met Mami heeft ze contact en ze laat me een plaatje zien van een donkere hond op een houten vloer/ vlonder. Een hond met een bredere kop als haar. Als ze je begroet komt ze met haar flank heel dicht tegen je aan staan en je likt of pakt zachtjes je hand vast. Ze heeft een lieve rustige begroeting. Bonita is blij en gelukkig met haar leven. Heeft weinig te wensen, ze is tevreden. Een hondje die weinig eisen stelt. Wat een lieverdje

Haar baasje laat me weten dat ze inderdaad als de dood voor onweer is. Al is het ver weg en hebben wij nog niks in de gaten, Bonita merkt het. Haar begroeting is idd rustig en ze gaat met haar flanken tegen je aan staan. Het in de handen happen herkent ze niet. Het plaatje van Mami kunnen we niet helemaal plaatsen maar we zijn blij met haar verhaal over het onweer. Dat maakt zoveel duidelijk en is precies zoals ze is.

 

Dina en Jane een vrolijk duo

Het baasje van Dina en Jane wilde graag een gesprekje met beide dames. Niet dat er nou heel veel was om over te praten qua moeilijke dingen maar gewoon om even te horen hoe het gaat. Beide meisjes wonen sinds een paar maandjes in Nederland. En wat een heerlijke grietjes waren het om mee te kletsen!

We starten met Dina en de belangrijkste vraag voor haar was waarom ze niet zo goed eet als haar zus. Haar baasje vraagt zich af of ze het misschien niet lekker vind. Daarnaast wil haar baasje graag weten of ze geniet en of ze nog ies vertellen wil. De controlevragen zijn waar staat je drinkbak en wat is je favo speeltje.

DinaDina geeft aan dat ze niet alles op eet omdat ze genoeg krijgt. Ze heeft af en toe wel last van geel gal spugen en wat brandend maagzuur maar verder geen klachten. (Natuurlijk is het bij twijfel altijd verstandig een arts te bezoeken, deze gesprekken kunnen nooit de opinie van een arts vervangen) Ze is heel blij en zit lekker in haar vel. Ze houdt van wandelen op het strand, lekker overzichtelijk zegt ze en daar geniet ze echt van. Haar waterbak staat denk ik in de gang naast de trap want ik zie een soort traptreden en haar favo speeltje is een zacht knuffeltje. Dina heeft niet super veel zin in een lang gesprek en wil weer verder met de dingen waarmee ze bezig was. Ik ben blij dat ze toch nog even de tijd nam want eerdere pogingen die week om een gesprek te beginnen was ze niet zo voor in. We zijn benieuwd wat haar zus te vertellen heeft vd week.

Terugkoppeling baasje gesprek Dina: Ze heeft inderdaad dat ze af en toe gal spuugt, ik zal het in de gaten houden. Fijn dat ze lekker in haar vel zit. Grappig dat je het van de week al een aantal keer geprobeerd had om een gesprekje aan te knopen, ik vermoedde al een aantal keer zoiets, ze deed regelmatig een beetje gek. De waterbak staat niet in de gang maar staat naast een houten ikea keukentrapje. Ik had gedacht dat ze als speeltje haar snuffelmat zou noemen maar ze slaapt idd regelmatig met een knuffeltje. Ik zal vaker naar het strand gaan, gelukkig vlakbij. Daar geniet ze inderdaad erg van het rennen. In het bos is e me sneller kwijt. Dat ze niet praten wilde pas wel bij haar, ze leeft een beetje in een eigen bubbel en is een beetje dromerig.

Een dag later is Jane aan de beurt, een heel vrolijk en open en onstuimig pupje komt me te gemoed. Ik vraag haar naar de antwoorden op de controlevragen en ze geeft aan dat ze haar eten in de keuken krijgt en dat haar slaapplaats als haar baasje weg is een heel groot en zacht is als een heel groot dekbed. De kleur is grijs. Ons bed zegt ze dus ik denk dat ze op het bed van haar baasje ligt. Ze is heel blij en op haar plekje. Ze zit heerlijk in haar vel. Haar oude foster kwam even ter sprake omdat dat een mooie ingang was omdat ik ook met een paar hondjes van de foster gepraat had die zij ook wel moest kennen. De foster kreeg een dikke kus van Jane, ze hadden het er fijn gehad. Haar oortje lijkt wat dicht te zitten dus even checken of daar geen troep in zit.

Ook vertelde ze over het overleden hondje van haar baasje. Die was er ook nog steeds, ze speelden regelmatig samen en ze paste goed op de kleintjes. Het overleden hondje die in verband kon worden gebracht met een lichtblauw/ aquablauw voorwerp. Een bandje/ riempje wat in de bek gehouden word.

Terugkoppeling baasje Jane:

JaneJane is vooral heel onstuimig inderdaad, haha wat leuk! Haar voerbakje staat in de keuken en als ik weg ben slaapt ze niet op mijn bed maar liggen ze samen in een hele grote bench met grijze kussen en dekens. Lief dat haar foster een kusje krijgt dat heeft ze wel verdient! Het blauwe bandje is haar eigen bandje wat ze wel 10x in haar bek heeft voordat ik het fatsoenlijk om kan doen voor de wandeling. Blauw komt op verschillende manieren terug bij mijn overleden hondjes. Aqua had hun kleur kussen waar ze altijd op lagen, en blauw was het puppybandje van 1 vd twee. (zelf denk ik dat haar oude hondjes er bij zijn als Jane met het bandje aan het spelen is voor het uitlaten). Het baasje is bij dat ze het samen zo naar hun zin hebben.

 

Danyl heeft het lang niet leuk gehad.

Danyl

Danyl is 7 jaar, komt uit Spanje en woont sinds twee jaar in Nederland. Hij heeft jaren in het asiel aldaar gezeten en waar hij daarvoor was is onbekend. Zijn baasje wilde graag een gesprekje met hem. Om inzicht te krijgen in zijn huidige gedrag en ook om meer over zijn verleden te weten te komen.

Danyl begint direct te vertellen waar hij vandaan komt. Hij start bij zijn asieltijd. Hij laat me plaatjes zien van de hokken en de speelweide. Er is heel veel zand, zand in de hokken en zand op de speelplaats. Zand dat in zijn ogen waait en schuurt. Zijn asiel tijd is lang maar op zich oke. De meeste mensen zijn lief, niet allemaal. Een paar medewerkers zijn niet aardig en zijn niet betrouwbaar in hun gedrag naar de honden. Ruw en hardhandig. Dat maakt ook dat hij wantrouwend naar vreemden kan zijn. Ondanks het vele geblaf en de drukte is het er wel goed. Beter dan waar hij eerst was en hij neemt me nog een stapje verder zijn verleden in.

Dit verleden is heel naar. De gevoelens, beelden en geluiden die hij meestuurd word je niet vrolijk van. Ik ben geboren in een soort schuur met een deur van gaas. In de schuur woon ik met mn familie. We wonen op een rommelig erf bij een oudere man. Mijn familie word gebruikt voor de jacht. Hij laat me beelden zien van een oefening om de jonge honden jachtklaar te maken. Jonge katten worden losgelaten in de schuur en het is de bedoeling dat ze door de honden gevangen worden. Deze situatie gaat me door merg en been en we blijven er maar niet te lang bij stil staan. Danyl was niet goed genoeg voor de jacht. Hij was “te dom” en luisterde niet goed genoeg. Het africhten voor de jacht ging niet zachtzinnig, zeker niet als je zoals ik te dom bevonden was.

Dan gaan we verder naar zijn huidige leven. Hij vind het fijn waar hij is. Is gek op zijn baasje, geniet van de rust en dat hij eindelijk zijn eigen thuis heeft. Zit heerlijk in zijn vel, geniet van het leven. Zware stemmen en donkere gezichten vind hij eng, dat wel. Maar hij geniet van elke dag. Als speelkameraad zie ik een bruine hond en lekker ruw spel. Ja hij is blij en laat het verleden los.

Terugkoppeling van het baasje:

Ik ben zelf in het Spaanse asiel geweest en het was inderdaad 1 grote zandvlakte. Het buiten terrein, de hokken alles was zand. De laatste keer waren ze aan het verbouwen om in de hokken beton te krijgen en lagen er grote zandbergen. Het klopt wat hij zegt over het ersoneel, niet iedereen was daar uit dierenliefde.

Triest zijn eerste verleden maar het bevestigd wel wat ik vermoedde en waarom hij zo fel is op katten en konijnen. En dat hij zegt dat hij  “te dom” is begrijp ik, het is een goeie sul. Gelukkig maar want we vermoeden dat dat zijn redding is geweest. Waarschijnlijk was zijn leven anders stukken slechter geweest dan wat het nu al was

Nu heeft hij idd een bruin speelmaatje, de naam en geslacht klopte niet. Ik ben heel blij dat hij zich op zijn plek voelt. Ik hou ontzettend veel van hem.

 

Bella en de koude luchtstroom

Bella
Bella’s baasje wilde heel graag weten of Bella ergens bang voor was in het nieuwe huis, of ze haar logeerplekje leuk vond en wat er toch gebeurd was tussen haar en de andere hond van hun, of ze graag mee ging op visite en waarom ze soms angstig reageert op het knuffelen van de man des huizes of bezoek.
controlevragen:
1) Wat is bella’s favo ligplaats: groot zacht en donker van kleur. als ik het zou moeten omschrijven zou ik denken aan een grote zwartgrijze fatboy of groot kussen
2) Waarmee speelt Bella het liefst: een knuffeltje met piepje
3) waar eet en drinkt ze: in de keuken vlak naast een houten tafel.
Antwoorden Baasje:  Op de hoek van de bank hebben we een donkerblauw lekker zacht groot kleed waar bella inderdaad graag op ligt. Ze is gek op d’r speeltje met piepje erin (naar andere kijkt ze niet om) en haar eten en drinkbak staat bij de houten eettafel naast een houten kast en de keuken.
Ze maakt een ietswat onrustige nerveuze indruk als ze mee gaat. Op zich gaat ze graag mee en vind ze op visite gaan wel heel leuk. Alleen grote drukte hoeft voor haar niet perse dan blijft ze liever thuis.
Over haar logeerplekje verteld ze het volgende, het is een rustige huiskamer achtige situatie. Geen groot pension ofzo. Qua gevoel was ze er neutraal, niet overdreven vrolijk maar ook geen negatief gevoel. Als het idd kleinschalig was waar ze was dan was het wel een prima plekje, lekker rustig.
Wat er gebeurd is tussen Bella en Delana. Grote vechtpartij, bloed, slijm ,niet loslaten. gillen van bella. Bella kon niet loskomen. Heftige situatie, aanleiding een persoon mannelijke passant waardoor er opwinding ontstond wat escaleerde in deze vechtpartij.
Ze vind vooral het knuffelen eng omdat ik dan het gevoel heb dat ik niet weg kan. Bij mannen meer als bij vrouwen. Het over me heen hangen vind ik eng.
Of Bella bang was in het nieuwe huis? Nee die indruk kreeg ik niet. Ze is snachts onrustig omdat ze het koud krijgt. Ik voel een koude luchtstroom, staat er een raam open vlak bij haar slaapplaats?

Terugkoppeling baasje:

Jeetje toch wel heel herkenbaar hoor.

Ze gaat graag mee in de auto, springt er enthousiast in. Tijdens de rit doet ze wat piepen en loopt ze veel heen en weer. Sinds we haar in de achterbak doen om haar ruimte wat meer af te kaderen en om de ondergrond stabieler te laten zijn dan op de achterbank, gaat dat wel beter, ze gaat dan ook wel liggen.
Ze heeft tijdens onze 5 daagse trip gelogeerd bij een goede vriendin van ons, die gek op honden is. De huiskamer klopt dus, ze heeft een klein huisje. Ze is op zich bij haar altijd wel op d’r gemak. Tijdens de logeerpartij vertelde m’n vriendin dat ze wel doorhad dat Bella mij miste, keek steeds naar de voordeur en was heel alert op geluiden vanuit die kant omdat ik daar natuurlijk uit weg ben gegaan. Bella heeft wel in die periode overgegeven en in huis gepoept (diaree) iets wat ze bij ons nog nooit had gedaan.

 

Er is inderdaad een heel heftige vechtpartij geweest waarbij Bella er slecht aan toe was. Ik was net de deur uit en mijn schoonvader (die toen bij ons sliep tijdens zijn vakantie) is daarna thuis gekomen en daarna is er dus iets gebeurd waardoor ze zijn gaan vechten. (Delana was een cane corso en Bella was dus geen partij voor haar qua kracht) Ik heb me altijd afgevraagd wat er gebeurd is. Het was een traumatische ervaring voor ons allemaal.

Hoe ze reageert op knuffelen ja dat is heel herkenbaar. Goed om te weten.

Bella haar mandje staat inderdaad onder een raam… die wij graag open hebben staan…. Mandje is intussen verplaatst en er is een waterbakje bij gezet. Ik merkte dat ze ook dorst had s nachts. Deze aanpassingen werken perfect.

Gek in dit gesprek was dat steeds als ik het gesprek met Bella wilde beginnen mn ogen heel moe werden. Ik had steeds het gevoel dat ik een tukkie wilde doen. Mn hoofd leek zwaar te voelen. We konden dit niet geheel herleiden. Wel krijgt Bella beginnend staar op haar ogen en wellicht dat de oorzaak is van de vermoeide blik.

Unga houdt een spiegel voor

Het baasje van Unga had een vraag over wat er nou mis ging bij het apporteren en over een aantal dingen die Unga erg onprettig vind en hoe haar baasje haar daar in tegemoed kan komen. Het enige wat er verteld is, is dat Unga niet geheel terugkomt om de bal te brengen maar dat ze verder wel makkelijk is in de omgang.

Controlevragen:

  • Wat doet Unga als ze in de kennel zit?
  • Wat vindt Unga het allerleukste spelletje?
  • Wat doet ze heel vaak om aandacht te krijgen
  • Welke kleur is haar nieuwe voerbak?

Unga vind de kennel duidelijk niet leuk, ze laat me zien dat ze zenuwachtig is en dat ze moet piepen. Haar leukste spelletje is de bal. Om aandacht te krijgen steekt ze haar neus onder haar baasjes arm en ze drukt zich er tussen. Voerbakkleur vond ik niet heel duidelijk, ik ga voor Limegroen.

Terugkoppeling baasje: De kennel vind ze inderdaad niet leuk, ze piept heel hard en nog afschuwelijker om te zien, ze loopt als een wild dier heen en weer. De bal is echt haar favoriet, om aandacht te krijgen steek ze idd ook haar neus onder je arm maar ze kan zich ook voor je voeten werpen en zo een bellyrub afdwingen. Kleur bak is creme.

Unga zegt over het apporteren:  het is niet dat ze de bal/apport niet bij je brengen wil hoor, maar ze laat snel los omdat er een paar dingen gebeuren in het apporteren die er op wijzen dat ze het los moet laten. Jij geeft te snel het signaal dat ze het goed doet waardoor ze het loslaat. Kan zijn dat dit al in de aanleerfase is geweest en ze dat nu heeft doorgetrokken hoor, ik kan niet goed zien of het heden of verleden is. Kan een heel klein signaal geweest zijn als een aanmoediging als goedzo of alvast een 2e apport laten zien of je hand in je zak steken voor alvast een snoepje.  Dus daardoor heeft ze al een grote neiging vroegtijdig los te laten. Daarnaast zegt ze dat hoe sneller ze loslaat hoe eerder ze hem weer mag halen dus snel loslaten loont 🙂 Dat haar baas een afstand voelt snapt ze wel want ze is zo gefocust op nog een keer dat ze alleen maar bezig is met haar apport. Eigenlijk moet je het zien als overcontact ipv geen contact. Jullie springen te snel in op de situaties die komen gaan waardoor het een slordige bedoening word.

Wat ik van haar begrijp in de dingen niet willen is dat het te snel voor haar gaat. ze laat me zien dat haar baasje het type van ” niet zeuren, even doorpakken en klaar” is en dat gaat te snel voor haar. Dan gaat ze steigeren omdat ze dan niet helemaal snapt wat haar baasje precies van haar wil. Ik ben benieuwd naar welke situaties ze dit gedrag heeft want ik denk dat ik er wel wat gemist heb. Ik zag in elk geval, riem om doen, en vachtverzorging/ teken controleren tenen enz. Ze voelt dan een druk die ze onprettig voelt. Probeer met haar out of the box te denken en werk om situaties heen tot het meer ontspannen word.

Wat ze verder nog te zeggen had:

Laat oude gewoonten en benaderingen los. Ik begrijp van haar dat haar baasje de neiging heeft om als het niet lukt terug te vallen in ouderwetse trainingstechnieken.  Al is de weg soms een beetje langer het resultaat is de moeite waard. Je zal merken dat Unga relaxter gaat reageren.

Verder zit ze lekker in haar vel en is ze gek op de jongens. Ik kreeg de indruk dat ze Anas heel lief vind. Ze spelen graag samen.

Terugkoppeling van haar baasje. Oef dat is een fikse spiegel die ze me voorhoud, maar ow wat terecht. Het klopt onwijs en ja ik ben soms te ongeduldig. Ik ga meer out of the box denken met haar. Vandaag haar met een spel naar haar kennel gebracht en wat rustiger de tijd genomen. Wat een verschil en wat een rust! Dank voor dit eerlijke gesprek

Puck gaat op reis

puckPuck gaat over een tijdje een hele grote reis maken met zijn familie. De eigenaar wilde graag dat de dieren voorbereid werden op de vliegreis die vele vlieguren en tussenstops bevat. Na de reis volgt er een quarantaineperiode en voor de baasjes was het belangrijk dat de dieren weten dat ze echt weer opgehaald worden. Het word een pittige reis maar daarna is er heerlijke koelte en veel hoog gras en groen. Iets waar Puck erg gek op is.

Ik maak contact en een vrolijke opgewekte Puck is daar. Ik vertel hem over de plannen van zijn baasjes en over de lange reis. Hij geeft eerlijk toe dat hij wel op ziet tegen de lange reis maar dat hij wel zin heeft in koelte. Hij gaf aan dat hij de plek waar hij nu woonde eigenlijk wel heel er warm vond. Ook zei hij dat hij door zijn gewicht last had van beperkte bewegingsvrijheid en het daardoor nog sneller warm had. Dat vond hij niet fijn. Hij begreep dat de reis nodig was om bij het andere land te komen en dat ze daarna nog even “uit logeren” gingen. Voor hem was het een geruststelling te weten dat zijn baasjes de honden echt weer kwamen halen en opzoeken. Wel vroeg hij om voor de kleine hond van het gezelschap een extra hulpje mee te geven in vorm van een doekje met geur van de eigenaar. Hij zou proberen de rest van het gezelschap zo rustig mogelijk te houden.

De controlevragen waar slaapt hij en wat is zijn plek in de auto waren beide sprekend voor hem. Hij ligt inderdaad veel te slapen bij het washok en die ligt idd zoals hij dat zelf zo mooi zei “om het hoekkie” en hij zit graag in de auto ipv in de laadbak vd pick up. Puck is zwaarlijvig door de prednison en heeft het snel warm. Het baasje zal het kleine hondje een steuntje geven tijdens de reis.

 

Kleine tevreden Sidra

52 nardy moes

Een heel klein zacht mini meisje dient zich aan in het gesprek. Fluisterend haast doet ze haar verhaal. Ik begin te vragen of ze blij is met haar leven. Ach gos…
Ja ik ben zo gelukkig zegt ze, ik heb eindelijk een echt thuis! Ik ben heel tevreden en hoef niks extra’s meer. Ik geniet van de geborgenheid en de huiselijkheid die ik nu eindelijk heb. Heerlijk slapen vlak bij m’n baasje, warmte voelen. Ze zegt me dat ze uit een ander land komt, van de straat. Ik denk Roemenie/ oostblok. Heb niet het idee dat ze uit een warm land als Spanje komt, maar ook dat zou maar zo kunnen. Helemaal duidelijk krijg ik het niet. Ook zegt ze dat ze lange tijd geen echt thuis heeft gehad. Ze is niet heel spraakzaam en is terughoudend maar drukt me op het hart dat ze blij is met wat ze nu heeft en echt niks meer nodig heeft. Ze is tevreden. 
Ik vraag haar naar haar darmen en of ze daar last van heeft omdat dat de belangrijkste vraag van haar baasje was. Ze voelen vrij ontspannen en goed aan, geen grote pijnklachten. Haar gebit is wel een aandachtspunt, het kan geen kwaad daar nog even naar te laten kijken. Een kleine wens van haar was iets gevarieerder eten. 
Antwoorden op de controlevragen waar staat haar eten en waar slaapt ze: Ze slaapt in bed onder de deken graag heel dicht bij haar baasje en haar eten staat op tegels op een vrij donkere smalle plek. Ik zou zeggen door de smalheid een gang.
Terugkoppeling baasje:
Sidra is vrij gesloten en we vragen ons altijd af of ze wel tevreden is. Ze komt uit een Spaans asiel waar ze jaren gewoond heeft. Daarna heeft ze nog lange tijd in een Nederlands asiel gezeten. Haar tanden gaan we na laten kijken want daar heeft ze een aantal jaar geleden grote problemen aan gehad. De dokter heeft er toen 7 verwijderd. Fijn dat haar buik wel goed aanvoelt. We houden dat scherp in de gaten. Sidra slaapt idd op bed, of aan het voeteneind of onder de dekens. Haar eten staat in de keuken op een vrij donkere plek tussen de kast en de deur, dus dat smalle klopt wel.