Beer

beertje

Beer, een overleden hondje waarvan het baasje nog heel graag een gesprek wilde om dingen een plekje te geven. Ik heb nog niet vaak met overleden dieren gesproken en stap er wat onzeker in. Het zou geen verschil moeten maken is wat ik geleerd heb in de opleiding, maar voor mij en haar baasje is het meer dan spannend. Ik verwacht net als bij levende hondjes haar koppie voor me te zien als het gesprek begint, maar dat is in dit geval niet zo. Ze komt meer als een lichtje/ zonnetje. Dat had ik niet verwacht en ik heb dan ook moeite om haar in het gesprek vast te houden. Normaal focus je op gezichtscontouren maar die zijn er nu niet.

De controlevragen zijn voor het grootste gedeelte kloppend maar niet alles klopt 100%. Kleur halsbandje had ik rood, maar ze had een roze halsband, wel kwam ze met een rode halsband naar Nederland.. Wandelplek met als overzichtsplaatje weide, sloot, pad en weide klopte prima met waar ze het liefste wandelde, er was alleen geen treinspoor in de buurt. Ze hield van zwemmen  maar jaagde niet achter eendjes aan. Haar favo plekje was inderdaad op het dekbed in bed, dat was echt haar safezone ook als haar baasje even weg moest. Lekkers wat ze vaak kreeg was geen varkensoor maar een mergpijp. Namen van vriendjes in de opvang klopten totaal niet, gelukkig had ik van te voren gewaarschuwd dat namen absoluut niet mijn sterkste kant is. Daar we toch grote overeenkomsten zagen in de controlevragen besloten we de rest van het gesprek te bespreken.

Ik wist niet waaraan ze dood was gegaan maar mij kwam het over als iets als altvleesklier kanker omdat haar dood me als zeer snel en plotseling over kwam. Ze had zelf niet in de gaten dat ze dodelijk ziek was pas op het allerlaatste moment. Klaar was ze eigenlijk niet om te sterven maar ze heeft zich er in berust en had als boodschap voor haar baasje dat ze het schuldgevoel moest loslaten. Haar dood had haar baasje niet kunnen voorkomen, het ging in een rap tempo en was als een sluipmoordernaar. Haar baasje vertelde me later dat ze geen kanker had maar een bacterie die alle organen in haar lichaam hadden aangetast. De dag daarvoor hadden ze nog gezwommen en leek alles in orde.

Ook had ze een boodschap voor haar baasje omtrent het nieuwe hondje in haar baasjes leven. Ze was heel blij dat haar plaatsje was opgevuld en haar baasje weer liefde gaf aan een ander hondje. Ook hier in mocht haar baasje haar schuldgevoel loslaten. Tes verdient net zoveel liefde als ik, je doet haar te kort als je je niet net zo aan haar geeft.  Het 1 mag naast het ander bestaan, je kan mij missen en je mag even veel van haar houden.

Ik vond het een emotioneel zwaar gesprek en was de dagen er na wel nog onder de indruk. De emoties die zowel in het gesprek als later bij het bespreken met haar baasje loskwamen waren fiks, maar wel heel erg mooi. Ik hoop dan ook echt dat dit gesprek een bijdrage heeft geleverd aan het geven van een plekje van het verdriet en het gemis. Weet dat verdriet en gemis mag bestaan en dat je daarnaast ook liefde aan een ander geven mag.

Ps. Omdat ik dit zo’n gevoellig gesprek vond had ik eigenlijk besloten dit gesprek niet te publiceren, op verzoek van het baasje die het toch graag gepubliceerd zag alsnog gedaan. Dus bij deze lieve Beer en baasje, jullie liefdevolle gesprek.

Shy en zijn natte derrie

shy

Soms ga je een gesprek in en heb je bij voorbaat een gevoel dat het een heftig gesprek gaat worden. Wij mensen vullen vaak al veel dingen in en denken van alles. Zo ook bij Shy, een hond die zo schuw is naar mensen dat je denk dat er wel iets heel negatiefs gebeurd moet zijn met hem. Hoe anders kan een gesprek dan lopen!

Controlevragen voor Shy:

  1. Wat eet ik?
  2. waar eet ik
  • We willen graag Shy zijn verhaal weten, waar komt die vreselijke angst vandaan, wat is er met je gebeurd waarom jij zo angstig bent met mensen terwijl jullie als pups zijn gekomen en je zusjes niet angstig zijn.
  • Wat kunnen we voor je doen om de angst te verminderen?
  • Helpt de gedragsmedicatie je?
  • We willen graag dat je weet dat je bij ons mag blijven en het ons niet uitmaakt dat je zo angstig bent, je bent welkom zoals je bent.

Shy eet op een zand ondergrond op een rustige plek in de tuin naast een hok, ik denk een leegstaand hondenhok. Hij krijgt iets te eten wat zich het beste laat omschrijven als een natte derrie. Als het in zijn bak komt klinkt het “kwak”, zeker geen gerinkel van gedroogde brokken. Ik denk geweekte brokken. Feedback eigenaar: Zandgrond klopt, eerder at hij idd naast een hondenhok, tegenwoordig eet hij naast het hok van de geit. Haha hij krijgt inderdaad een natte derrie. Een mengsel van geweekte brokken met rijst wat nogal nat en plakkerig is. Hier hebben baasje en ik echt even samen lol om.

Shy verteld dat zijn gedrag naar mensen niet voortkomt uit een trauma maar dat het bij zijn geboorte niet goed gegaan is. Hij was de kleinste uit het nest en zijn moeder moest hem heel veel likken om hem op gang te krijgen. Zeg maar een soort zuurstof te kort waardoor de prikkelverwerking niet in orde is. Hij snapt de mensenwereld niet zo goed en daarom is hij angstig. Dus gelukkig geen nare traumatische ervaringen met mensen. Maar zegt hij ik ben prima zoals ik ben, ik ben blij met mijn plekje en happy met mn hondenvrienden. De medicijnen brengen me niet zo veel eigenlijk. Ze helpen me niet met m’n angst. Niet alles is te fixen zegt hij, laat me maar, ik ben prima zo. Wel is hij blij te horen dat hij welkom is zoals hij is en hij zijn mag wie hij is. Dat maakt hem blij en geeft hem rust, maar dat wist hij eigenlijk al wel. Ik moet ook zeggen dat hij in het gesprek vrij ontspannen over kwam. Tevreden met zijn leven.

Wel heb ik hem uitgelegd dat ik hoopte dat zijn baasje hem in de toekomst beter benaderen kon, want als er dan iets met hem was konden ze hem helpen en dat lukt zoals het nu is niet. Hem uitgelegd dat de familie het beste met hem voor heeft en dat hij ze ook in dat opzicht vertrouwen kan. Gevraagd of hij het zelf contact zoeken met hun toch ietsje meer proberen kan. Hopelijk brengt dit gesprekje weer wat meer balans. We zijn benieuwd!

Kleine terugkoppeling nog van zijn baasje. De medicatie kreeg hij idd al een tijdje niet meer want ze merkten inderdaad geen verschil.