Takkie en haar wantrouwen

foto (1)

Controle vragen

  • ben ik gek op koekjes of juist niet
  • ik hou van mn baasje en bazinnetje maar 1 bepaalde handeling vind ik heel eng, welke is dat
  • wat is mijn favo plek om te zitten

Takkie, een bijzonder hondje om mee te praten. Takkie ken ik helemaal niet, haar eigenaar ken ik wel maar we spreken elkaar niet dagelijks. Ik ben er een aantal jaren geleden thuis geweest omdat onze kip en schildpad daar zijn gaan wonen omdat ze (nog altijd spijtig) niet mee konden in het vliegtuig. Maar om nou te zeggen dat ik het huis goed ken, nee eigenlijk niet. De tuin kan ik me goed herinneren maar de inrichting thuis totaal niet. Haar baasje heeft nog nooit iets over haar op social media gezet en tot voor de aanmelding wist ik niet van haar bestaan af. Haar baasje heeft zich opgegeven voor een gesprek uit nieuwsgierigheid, vooral omdat ze nogal sceptisch is over diercommunicatie, het eerst zien dan geloven principe. Dat maakt het een leuke uitdaging want haar baasje was (gelukkig) niet scheutig met het geven van informatie en daarmee is dit een hele mooie objectieve oefencase.

Takkie was afstandelijk, had het deze week al eens eerder geprobeerd maar had niet het gevoel dat het lekker liep. Gisteren nogmaals geprobeerd en ik vond een ingang om haar wat spraakzamer te krijgen. De kip… Ze liet de tuin zien en hoe ze lekker rondstruinde.Dat ze happy was met de plek waar ze was. Maar ze bleef afstandelijk.  Ik vertelde haar dat de zwarte kip van mij was geweest. En of we mee wilde werken aan een gesprekje. Het gaf iets meer vertrouwen en ik mocht m’n vragen stellen. De koekjes was niet een heel duidelijk verhaal. In het 1e gesprek luste ze ze wel, n het 2e gesprek leek het niet van harte. Ik ben uitgegaan van het 2e gesprek en heb gekozen voor niet zo lekker.

Haar favo plekje liet ze zien in kleuren en gevoel. Ze liet de kleuren antraciet en aqua blauw zien, het oppervlakte was heerlijk zacht en fluffy. Qua wat het dan was als object werd me niet geheel duidelijk.

De handeling waar ze bang voor is is het oppakken en rondom de nek. Zodra iemand haar wil pakken zakt ze angstig door de poten en maakt ze zich plat. Verstijft. Helemaal geen fijne handeling. Dit geeft haar veel angst.

Angst die ze uitlegde. Bij haar vorige eigenaar was het absoluut niet leuk. Hij ( ze sprak duidelijk alleen over een man, een vrouw persoon was er niet) was hardhandig, pakte haar regelmatig in haar nek en dwong haar tot paren met een andere teckel. Ik wist niet dat ze een teefje was en ging er van uit (mede door haar naam) dat zij de reu was. Het kwam, door dit niet te weten,  gek over en ik snapte het niet geheel wat ze zei. Steeds maar weer dekken was wat ze zei. Ik zag meerdere kleine hondjes, ik denk naast haar nog 2 teckels.

Hierna stopte het gesprek en er was verder niet zo veel wat ze wilde vertellen.

Terugkoppeling van haar baasje:

Takkie is een meisje.. Dat ze afstandelijk is verbaast me niet, want ze vertrouwd mensen niet zo snel. Koekjes lust ze graag maar ze twijfelt altijd bij het aannemen want ze krijgt meestal een koekje als ze in haar bench gaat en ze wil liever niet in de bench.

Haar favo plekje is bij mij, in de stoel waar een antraciet en zacht fleecekleed in ligt. Blauw konden we in eerste instantie niet achterhalen tot ze vertelde dat ze meestal in haar aqua blauwe werkshirt met haar op de stoel zit. Die link had ik nooit kunnen leggen, ik zag alleen zacht, antraciet en aqua als kleur.

Ze is inderdaad heel bang voor oppakken en verstijft als een platte plank. Dit ervaart ze als zeer angstig.

Ze was niet gesteriliseerd dus we vermoeden inderdaad dat ze pups heeft gehad. Er was ook nog een ongecastreerde reu. Ze komen van een inbeslagname van inderdaad een man alleen. Prettig was het daar zeker niet, alleen weten we het fijne er niet van.

Wat me steeds weer opvalt in de gesprekken is dat dieren ondanks hun nare geschiedenis het leven leven. Trauma’s zijn er en natuurlijk spelen die mee in hun verdere leven. Dat merk je in hun handelen en reageren op situaties. Maar ze leven veel meer via het pluk de dag principe. Ze zijn blij met wat ze nu hebben en leven meer in het heden dan mensen. Een mooie manier vind ik.

 

Sippe Jasper

foto

Controlevragen:

  1. Waar heb ik nu lichamelijke klachten
  2. vind ik het wel fijn met de andere hond in de tuin
  3. wat is mijn favo bezigheid
  4. welke poot heb ik als pup bezeerd

Jasper wat schrok ik eigenlijk van jou gemoedstoestand. Ik ken je van een aantal jaar geleden. Als blij ei stuiterde je rond op de cursus en ik moest altijd om je lachen. Want jij greep alles aan om een lolletje te maken, soms tot wanhoop van je baasjes. Ik had dan ook dat blije ei verwacht in ons gesprek maar dat was niet het geval. Down en depri vertelde je je verhaal.

Je houdt vreselijk veel van je mensen en het doet je verdriet dat je door de omstandigheden niet meer continue in de buurt/ er bij kan zijn. Dit vergt een beetje uitleg… Doordat een andere hond in het gezin niet 100% betrouwbaar is met het kindje in huis zijn de honden (zeer begrijpelijk) overdag buitenshuis en is er een hekje in de deur geplaatst zodat ze er wel bij kunnen zijn maar de situatie veilig blijft. Ik zag Jasper dan ook veel bij het hek liggen, in zijn pogingen er toch maar zo dicht mogelijk bij te zijn. Eigenlijk verwijt hij de andere hond dat na haar komst alles anders werd.

Eerlijkheid dient te zeggen dat ik de situatie wel ken, maar dan vooral vanuit de andere hond en de familie, Jasper hebben we altijd een beetje buiten beschouwing gelaten in het verhaal omdat hij het probleem niet was. Dat de gevolgen voor hem zo voelbaar zijn hadden we eigenlijk niet verwacht.

Ook mist hij zijn mensenvriend en een kleine hondenvriend, wie werd me niet helemaal duidelijk.

Zijn nek (links) en linker schouder voelen wat pijnlijk aan, pijnlijk in de zin van spierpijn, koudje gevat. Niet iets heel ernstigs maar iets wat met lekker masseren verlichting krijgt.

Zijn grootste hobby, overal zn neus in stoppen op zoek naar hagedissen, alleen is hij nooit snel genoeg om ze te vangen. Wel een bezigheid waar hij plezier in heeft.

Blessure als pup, kon ik niet goed achterhalen.

Terugkoppeling van baasje. Gister toen je het gesprek voerde konden we merken dat hij iets aan het doen was. We zaten buiten bij hem en daar hij dan normaal gesproken bij ons is en ons likt was hij op dat moment helemaal niet met ons bezig, nu ik het tijdstip van het gesprek weet snap ik dat hij geen tijd voor ons had en snap ik zijn afwijkende gedrag van dat moment. Ik vraag me al tijden af wat er toch met hem is, hij is inderdaad heel down en slecht in zijn vel. De combi tussen de 2 honden is zeker niet optimaal. Na een vechtpartij in December is hun relatie flink bekoeld. Een hele moeilijke en verdrietige situatie.  De vriend die hij mist is een van onze beste vrienden die een tijd hier geweest is op vakantie en weer naar huis is. Dat is zijn maatje die veel met hem doet en veel bij hem buiten zat. Jasper ligt idd veel bij het hek en zijn hobby is hagedissen vangen

We denken beide dat hij meer lijd door de aanwezigheid van de andere hond dan dat we beide in de gaten hadden. Ik hoop dan ook dat Jasper meer 1 op 1 tijd gaat krijgen en vaker wel even lekker erbij kan zijn. Baasje heeft beloofd haar momenten met hem meer te gaan pakken. Ik hoop lieverd dat je gauw weer het blije ei kan zijn zoals ik je ken.