Truus die graag weer wandelen wil.

17909160_629812683890192_1598457588_n

Controlevragen:

  • Truus vraagt zich af of jij weet wie haar heeft gevonden
  • waar ze bang voor is
  • waar ze altijd naar uitkijkt?

Truus is gevonden door een groep mensen, een hele rits namen klinkt. De man des huizes, de vrouw des huizes, de dochter des huizes en de kleinkinderen van de dochter des huizes. In ruig gebied met rotsen, struiken en water, niet zo langs de kant van de weg maar echt wel in de natuur. Ze was klein, geen grote geit zoals nu.  Terugkoppeling baasje: de honden vonden haar, als klein geitje, eerst maar je hebt volkomen gelijk, ze is door mijn man, mij en mijn kleindochters gevonden. Alleen mijn dochter zelf was er niet bij. We wonen vrij afgelegen dus de ruimte waarin ze gevonden is klopt qua omschrijving ook goed.

Als ik haar vraag waar ze bang voor is klinkt er een cirkelzaag en klapperende objecten. Dit vind ze niet fijn. Daar is ze bang voor. Terugkoppeling van de eigenaar: We zijn inderdaad aan het verbouwen en moeten veel zagen met een cirkelzaag en er klappert van alles. Dit vind ze inderdaad niet fijn.

Ze wacht altijd op de kleinkinderen als ze uit school komen, daar krijgt ze iets lekkers van en dat is gezellig. Ik dacht dat ze broodkorstjes kreeg als ze thuiskwamen. Terugkoppeling van de eigenaar: Ze staat altijd op de uitkijk als de kinderen van school komen want die plukken onderweg takken en die krijgt ze dan. Een waar feestje altijd weer.

Wat Truus zelf nog te vertellen had: “zo hehe ben je daar eindelijk”… klonk er toen ik het gesprek met haar begon.. Ja klopt lieverd je hebt lang moeten wachten op dit gesprek… En ik kijk in een uitermate vrolijk gezicht van een geit.. Truus wel te verstaan. Ik zeg goh wat een vrolijke leuke geit ben jij, Ja antwoord ze bevestigend dat ben ik.

Truus wilde wel graag vertellen dat ze graag mee wil met wandelen, dit vind ze super en wil ze graag. Ze wil dan best een mooi halsbandje om en een riem hoor. Vind ze geen probleem als ze maar mee mag. Ook wil ze vaker er weer bij zijn en met de honden mee spelen. Ze geniet van er bij mogen zijn. Ook hier kwam een hele mooie terugkoppeling van haar baasje. Vroeger toen we nog niet fosterhonden hadden ging ze vaak mee op de wandeling. Daar genoot ze echt van. Door alle drukte is dat er totaal bij ingeschoten. Ik zal haar weer meenemen op de wandeling.

Eigenlijk stond ze dus te trappelen om te vertellen dat ze graag weer mee wilde wandelen. Bijzonder dat ze dat zo duidelijk aangaf. Geitjes zijn leuk om mee te praten. Nou Truus, hopelijk heb jij jou doel bereikt en ga je gauw weer mee wandelen.

 

Zus de kat

foto (1)

  • hoe ziet haar brokkenbak er uit
  • waar ligt ze meestal
  • ik zou graag willen weten of ze ergens last van heeft of pijn heeft.

Zus, een vrij gereserveerd katje, praatte wel maar wel een beetje op een afstand. Haar brokkenbakje is staal met bollende pootjes er op. Ik twijfelde nog even of er 1 of meerdere pootjes op stonden omdat ze me een grote en wat kleintjes liet zien en ik eigenlijk niet wist of dat op die manier gemaakt werd. Maar ik ga voor meerdere pootjes. Terugkoppeling baasje: Haar brokjesbak is paars maar die is gemeenschappelijk met de andere poezen. Haar vleesbakje is inderdaad van staal met bollende pootjes. 1 grote poot op de bodem en kleintjes in het randje. Ze vind dus blijkbaar duidelijk dat de paarse brokkenbak niet van haar is maar de stalen bak wel.

Haar ligplaats is hoger/ tafel/ tafelhoogte. aan de linker kant achter het huis met uitzicht op de hondenweide van het pension en als je van haar plekje naar rechts kijkt zie je het zwembad. Vlakbij de boom waar Meneertje (1 van de katers des huizes) graag vertoefd. Nu was was het voor mij in dit geval makkelijker om het voor me te zien met de gegevens die ze zondt omdat ik wel een aantal keer bij Zus thuis ben geweest een aantal jaar terug. Maar ik heb nooit geweten waar Zus haar fijnste plekje was. Het plekje wat beschreven werd klopt precies, het is alleen geen tafel maar een wasmachine op die plek. Grappig was dat ze over Meneertje zei “daar laten we het verder bij” en verder ging met het beschrijven van haar favo plekje. Ook de andere katten kwamen in het gesprek niet aan bod. Alsof ze niet bestonden. In het gesprek met haar baasje bleek dat ze Meneertje absoluut niet leuk vind. Zus is niet zo gesteld op de andere katten. In mijn optiek, leeft ze gewoon om ze heen alsof ze er niet zijn. Ze negeert ze. Voor haar baasje was dit fijn om te horen want er was altijd een angst dat Zus niet happy was met de aanwezigheid van de anderen.

Maar, zei ze het allerliefst lig ik bij mijn baasje, op borsthoogte en ontklem ik haar met mijn pootjes. Ik hou heel veel van haar en geniet enorm.

Ze vertelde dat ze genoot van de fluitende vogels en rondvliegende vliegjes. Ook dit klopt, speelt nauwelijk maar daar geniet ze zichtbaar van.

Ze gaf aan dat ze soms last had van harde keuteltjes, dat was vervelend. Ik heb haar uitgelegd dat ze misschien wat meer water moest drinken en dat ik het zou doorgeven aan haar baasje. Baasje gaat het in de gaten houden.

We hebben nog wat privedingen besproken en daarna het gesprek afgerond.

Wat erg grappig was dat het beide baasjes opviel dat ze anders was vanmorgen zonder dat ze toen wisten dat er een gesprek had plaats gevonden. Ze had vreemd naar haar baasje gekeken en het andere baasje was het direct opgevallen dat ze anders/ zo ontspannen was vanmorgen.

Bedankt lieve Zus voor dit mooie gesprek

 

Bertus het blije ei

18516186_1169824463128229_2118993146_n

Controlevragen:

  1. wat lust Bertus graag door zijn brokjes
  2. wat is zijn favoriete ligplaats binnen
  3. wat is zijn pijnlijke plek

Zijn baasje wil heel graag weten waardoor hij zo bang is voor onweer en vuurwerk en zelf heeft ze het idee dat hij blij is met de komst van Eva de pup maar vraagt zich af of ze dat wel juist heeft en wil dat graag zeker weten.

Vandaag een nieuwe werkwijze uit geprobeerd, namelijk overdag in plaats van snachts. Het zou voor mij zoveel prettiger zijn als ik ook overdag gewoon gesprekken kon voeren. Dat scheelt em zoveel qua nachtrust. Dus hoppa heerlijk in het zonnetje buiten in alle rust geprobeert om in concentratie te komen. Super spannend natuurlijk of dat wel goed ging. Ik vind elk gesprek verifieren spannend omdat ik altijd bang ben dat ik het helemaal niet goed heb… maar deze keer was weer extra spannend!

Elk gesprek begin je met het sturen van heel veel liefde, wel zo beleefd als je met iemand praten wil. Bertus vond dat sturen van liefde heel fijn en genoot daar zichtbaar van. Niet omdat hij te kort kwam hoor maar omdat hij zelf overstroomt van liefde en dit maakte hem extra blij.

Allereerst wilde hij niet beginnen met de controlevragen. Die kwamen straks wel. Hij wilde beginnen met Eva, zijn lieffie zoals hij haar noemde. Zijn zonnestraal. Eva’s komst maakt hem meer dan gelukkig. Het maakt hem blij en geeft hem zin in het leven. Het maakt hem jong en vrolijk. Natuurlijk miste hij zijn oude maatjes nog wel eens maar Eva was voor hem ultiem geluk. Zo dat moest eerst even gezegd worden. Nu mocht ik de controlevragen doen.

Wat hij erg graag luste door zijn brokken is wit en zuur. Yogurt dacht ik maar zou ook karnemelk kunnen zijn. Terugkoppeling baasje, hij krijgt biogarde door zijn brokken

Zijn lievelingsplek is de houten mand die mijn man voor ze gemaakt had een aantal jaar geleden. En hij liet me iets schuins zien, als een schuine zitting van een ikea stoel met een houten frame. De houten mand klopte, daar lag hij het liefste. De mand staat schuin onder de houten trap. We konden de stoel niet herleiden. Als je wil, zou je daar de schuine trap in kunnen zien maar daar was ik zelf niet van overtuigd. Men kan simpelweg niet alles goed hebben.

Zijn pijnlijke plek gaf hij zijn achterhand aan. Vooral zijn heupen. Maar opvallender was de trilling in zijn bilspieren. Daar zat een fikse trilling en stond veel spanning op. Zijn baasje gaf aan dat dit beide inderdaad juist was. Hij heeft problemen met zijn heup en een zeer grote spierspanning in zijn billen. Aangeraden dit toch eens met een arts te bespreken. Ik denk dat het komt omdat hij zijn heup compenseert en kan me voorstellen dat dit trillen erg hinderlijk is. Wellicht met regelmaat de dijen lekker masseren en dat de dierenarts een oplossing heeft.

Zijn vuurwerkangst komt omdat hij (vermoedelijk) met oud en nieuw zo geschrokken is van het vuurwerk dat hij is weggerent en op straat is gekomen. Ik zag hem in blinde paniek door de straten rennen om aan het vuurwerk te ontkomen. In die paniek heeft hij tussen het verkeer gerend en de hele situatie was traumatisch. Daarna is hij ook angstig geworden voor onweer omdat dat gerommel lijkt op het vuurwerk. Hij word daar nog altijd angstig van en kan dat beide situaties ook niet goed inschatten. We spreken af dat hij dan lekker een veilig plekje zoekt en ik begrijp ook van zijn baasje dat hij die gelegenheid ook altijd krijgt.

Ik vraag hem of hij nog meer wil vertellen en dan zegt hij of ik duizend kusjes aan zijn baasje wil geven, en nogmaals duizend kusjes! Hij is stapelgek op haar. Beter had hij het niet kunnen treffen. Zijn leven is vol geluk en hij voelt zich daar heel fijn. Zit bijzonder goed in zijn vel. Heel veel meer heeft hij niet te vertellen. Ik wil het gesprek afronden maar dan zegt hij “gaan we nu al ophangen” ik grinnik en vraag hem dan wat hij nog meer zou wille zeggen. “ow niets eigenlijk, ja zeg nog maar een keer duizend kusjes van mij voor mijn baasje en vraagt me of ik hem nog wat liefde wil zenden” Ik lach en natuurlijk doe ik dat. Ik bedank hem voor dit vrolijke en mooie gesprek en sluit het gesprek af.

Wat een liefdevol kereltje, ik ben helemaal blij geworden door dit gesprek. Dit kereltje heeft zoveel vrolijkheid en liefde in zich, dat komt als een waterval naar je toe. Mooi!

 

 

 

Paard Pandour

17909230_10208750638029703_1421992478_n

  • Wat is de kleur van haar (weide) halster?
  • Staat ze alleen in de wei of met een maatje/ meerdere maatjes?
  • Heeft ze hoefijzers onder, of niet?
  • is ze gelukkig

Hmm het gesprek was op z’n zachtst gezegd slaapverwekkend haha, niet omdat je saai was hoor lieverd, helemaal niet, ik zal het uitleggen.. Normaal voer ik de gesprekken altijd vlak voordat ik zelf ga slapen. Het huis is dan heerlijk rustig, iedereen slaapt en dan kan ik me het beste concentreren. Werkt voor mij eigenlijk het beste. Maar het was gek want steeds als ik de meditatietrap nam in dit gesprek viel ik in slaap. Telkens als ik dan maar besloot om het gesprek af te blazen was ik weer klaarwakker en genoeg energie om het gesprek te doen. Gek! dus nogmaals proberen en hup… weer in slaap… ¬†Na de 2e keer maar even uit bed gegaan, goed wakker worden en nogmaals proberen.. Ging niet super en het gesprek bleeg slaperig en was vrij kort. Achteraf vermoed ik dat het haar simpelweg gewoon een beetje te laat was om een gesprek aan te gaan en realiseerde ik me vandaag dat alle andere dieren die ik tot nu toe gesproken heb in Curacao wonen en het daar door het tijdverschil altijd einde middag is als ik gesprekjes aanga en ik vermoedelijk voor Europa echt een ander tijdstip moet gaan kiezen..

Kleur van je weidehalster is blauw, dat klopt volgens je baasje.

Je hebt geen hoefijzers onder en zegt dat je het heerlijk vind zonder die stomme lompe dingen. Het voelt als een bevrijding zonder die dingen en je zegt heel eigenwijs, hadden ze veel eerder moeten doen. Je baasje verteld me dat je inderdaad sinds 2 jaar geen hoefijzers meer onder hebt.

In mijn interpretatie sta je niet alleen op de weide. Hoewel ik een lege weide zie noem je 2 namen. Soesie/Suzie en Schiffer/shiva. Ik ga er dan ook van uit dat je niet alleen in de weide staat. Als je baasje en ik elkaar spreken word het een en ander pas duidelijk. Je staat alleen in de weide wel naast soortgenoten maar met een draad er tussen. Maar…. en nu word het bijzonder… Ik vroeg naar je maatje.. Soesie zei je… Soesie blijkt het koosnaampje te zijn van de vroegere overleden hond van jou baasje. Sasha kwam altijd mee naar stal en rende direct naar jou. Als jij Sasha zag begon je te hinniken. Jullie waren maatjes en blijkbaar ben je haar nog niet vergeten. Ontroerend deze wending.

Schiffer/shiva kunnen we zo gauw niet achterhalen, maar daar word nog even navraag gedaan bij familie omdat er wat nieuwe stalgenoten zijn gekomen. Wellicht dat daar later meer duidelijkheid over komt. Zo zie je maar weer dat het niet altijd een soortgenoot hoeft te zijn en weer je eigen interpretatie je in de weg kan zitten.

Over haar baasje en haar zei ze, “verstand komt met de jaren” Hier moest ze echt even om grinniken. Haar baasje en zij hebben het samen niet makkelijk gehad. Mijn baasje was te temperamentvol en was te doordrijvend vroeger. Ik weigerde dan gewoon. Dat gaf menig conflict. Nu zijn we beide wijzer en rustiger geworden. De benadering is anders geworden. We hebben onze weg gevonden. Pandour zit goed in haar vel en is gelukkig. Ze kwam me over als rustig en verstandig, ze praatte vrij zelfverzekerd. Ze is ze niet altijd geweest. Ook hier in was de terugkoppeling wel grappig. Haar baasje zegt, we hebben vroeger inderdaad veel strijd gehad! Beide ongelooflijk koppig en snel opgefokt. We zijn inderdaad rustiger geworden, maar eigenwijs is ze zeker wel. Ze weet precies wat ze wel en niet wil, een eerlijk en fijn paard.

Dank Pandour en baasje voor dit mooie gesprek.