Boze Nela heeft pijn.

Zoals al eventjes terug beloofd het verhaal van Nela. Nela’s verhaal vind ik heel bijzonder omdat het een hele mooie samenwerking betreft tussen dier, eigenaar, rescuestichting, dierenarts en dierentolk.

Nela was al een hele tijd echt onhebbelijk in huis. De sfeer was om te snijden en als haar baasje niet oplette beet ze de andere katten. De situatie werd zo gespannen dat haar baasje zich zelfs af vroeg of het niet beter was om Nela een ander huisje te geven waar ze zich wellicht wel op haar gemak voelde. Het baasje vond het vreselijk dat Nela blijkbaar niet op haar gemak was en wilde de situatie zo graag verbeteren maar wist niet meer hoe. Nela werd doorverwezen door de stichting van waar ze geadopteerd was.

Voor haar baasje was vooral die ene vraag belangrijk, waarom ben je zo boos.

Nela gaf in het gesprek vooral aan pijn te hebben. Zeurende pijn waar haar humeur flink onder leed. Ja absoluut, andere katten waren niet echt haar ding en Charlie was meer dan stom, maar het was vooral pijn die maakte dat ze niks meer hebben kon aan interactie met de anderen. Er was 1 poes die ze nog wel leuk vond dat was de kleine Zazou, die trok haar wel aan. Verder snapte ze weinig van andere katten, ze verstond de taal niet goed.

Maar waar zaten die pijnklachten dan? Bek en oor waren gevoellig en ze ga aan haar staart deed pijn. Bij de aanhechting. Ik heb Nela gevraagd dat of het beter zou gaan als ze pijnstilling zou krijgen en of ze dan weer wilde meewerken om de sfeer te verbeteren. Dat wilde ze wel, grote vrienden zouden ze niet worden maar ze zou zich niet meer zo hoeven laten gelden. Nu was ze vooral bang om pijn gedaan te worden.

Met het baasje alles besproken en we dachten eigenlijk dat er iets van een oorontsteking zou zijn en wellicht haar allergie waar ze misschien pijn van had.  Dus naar de dierenarts om haar maar eens goed door te laten lichten.

De dokter begon bij haar bek en oren, daar was niet heel veel aan de hand. Oke dat kan natuurlijk. Oh zegt het baasje ze had ook aangegeven haar staart, de aanhechting er van was pijnlijk. Arme Nela.. de dokter voelt aan haar staart en dat doet inderdaad pijn. Vanuit daar strekt hij haar achterpoten en geeft druk op de aanhechting en de schreeuwt het uit. Nela heeft bekkeninstabiliteit.

Nela heeft thuis nooit pijn aangegeven dus het was haar baasje niet opgevallen. Maar jee hoe begrijpelijk is het dan dat je heel boos bent. Nela heeft goede pijnstillers gekregen en hopelijk word de situatie voor allen gauw een stuk beter.

De controlevragen waren in dit verhaal niet 100% maar rond de 75% goed. Eerst dachten we zelfs iets lager maar na het ritje dierenarts werd duidelijk dat ik toch het gedrag goed had gezien wat ze in de auto vertoont. Namelijk schreeuwen als een half kapotte sirene. Verder waren darmklachten en diaree goed en klopte de naam van de kat waar ze een hekel aan heeft. Namen ben ik niet heel goed in maar als je me een rijtje namen geeft van de huisgenoten die er zijn kom ik meestal wel op de goede uit. Alleen de plek waar ze altijd jeuk had klopte niet. Verder klopte het zeer dat Nela de kattentaal niet goed spreek qua lichaamstaal maar ook is ze doof en hoort ze niet als een ander bromt.

Al met al zeer tevreden over het gesprek en de prachtige samenwerking! Ik zit nooit 100% goed, ik denk ook niet dat dat mogelijk is maar samen kom je dus wel waar je zijn moet!

Kleine Ravi

Kleine Ravi is nog maar heel kort in Nederland in een pleeggezin. Omdat er in die korte tijd vragen waren over bepaald gedrag en de foster graag meer wilde weten mocht ik een gesprek doen met hem.

Controlevragen:

Waar kauwt Ravi graag op: Leren bandjes van tassen.

Hoeveel mensen heeft hij op dit moment om zich heen die hij vertrouwt en accepteert: 3 personen, de foster, een jonger vrouwelijk persoon en een ouder persoon ik denk ook vrouwelijk. Maar de laatst zou ook mannelijk kunnen zijn want hij praat ook over de vader van de foster.

Wat is er gebeurd qua incident vorige week: hij heeft gebeten, in een hand.

Zeg maar dat ze iets zegt dat klinkt als humptiedumptie, dan weet ze dat ik het ben.

Terugkoppeling eigenaar: hij eet alles van stof (bijv kussens) dus geen leer. Hij heeft inderdaad mij, mijn zusje en mijn vader als vertrouwde personen. En heeft mij gebeten, niet in Mn hand maar in Mn bil. Ach gos ik zeg altijd skatiepatatie dus dat humptiedumptie snap ik inderdaad!

1) Ben je gelukkig?: ik ben een beetje in de war. Alles is ineens anders. Ik heb hem uitgelegd wat er gebeurd is en dat hij in Nederland is om een fijn nieuw thuisbrengen krijgen met liefde en goede verzorging.

2) Wat kan de foster op dit moment doen om jou gelukkig te maken? : ik wil wonen bij de vader, die vind ik lief en die vertrouw ik. Daar is mijn thuis, mag ik daar? Ik kan het altijd vragen lieverd, dat zal ik voor je doen straks.

3) Waarom vind je aanraken zo eng en kunnen we niet meer dan een klein beetje aaien? : in mijn oude huis werd er niet echt geaaid. Wel werden we soms hardhandig vastgepakt aan onze pootjes. Aanraken is niet leuk! Mensen zijn niet leuk, ik vertrouw ze niet. Uitgelegd dat de foster hem verzorgen moet en wil leren dat aaien ook heel fijn kan zijn.

4) Waarom reageer je zo heftig op andere honden?: Bij ons huis kwamen er wel eens honden aan de poort. Die jaagden we dan met de hele familie samen weg! Vreemde honden moeten weg, zo heb ik dat geleerd.

5) Waarom maak je dingen stuk en eet je ze op?: kauwen geeft me rust.

6) Heb je moeite met je tijdelijke beperkte vrijheid? Nee, was niet opgevallen.

7) Ga je liever samen met je broer naar een ander thuis of alleen: zonder broer.

8) Mis je de anderen? Ja we hadden het samen goed. We leefden met elkaar en ik lag vaak met Mn neus in de vachten van Mn vader en moeder, kleur vd die vacht die ik het meest mis was wit. Die geur mis ik wel. Uitgelegd dat alle dieren (en mensen) op een gegeven moment uitvliegen en een eigen leven gaan leiden. Dat snapte hij op zich wel. Wellicht kan hij het nu makkelijker een plekje geven.

Terugkoppeling foster: Wat ben ik blij met dit verhaal. We hebben namelijk pas besloten dat Ravi naar mijn vader gaat en zijn broertje bij mij blijft. We twijfelden of we de goede keuze hadden gemaakt. Dit is zo’n bevestiging dat we het goed doen! Wat bizar! Dit doet me echt goed. Ook omdat we de keuze hadden gemaakt de broers uit elkaar te halen.

Ik hoop dat dit kleine manneke eindelijk gaat genieten van het leven en dat hij zijn angsten een beetje los kan gaan laten na dit gesprek, lieve kleine Ravi bedankt voor dit gesprek en heel veel geluk en ik ben blij dat jou wens, of je bij de vader mag wonen is uitgekomen.

Bella en de koude luchtstroom

Bella
Bella’s baasje wilde heel graag weten of Bella ergens bang voor was in het nieuwe huis, of ze haar logeerplekje leuk vond en wat er toch gebeurd was tussen haar en de andere hond van hun, of ze graag mee ging op visite en waarom ze soms angstig reageert op het knuffelen van de man des huizes of bezoek.
controlevragen:
1) Wat is bella’s favo ligplaats: groot zacht en donker van kleur. als ik het zou moeten omschrijven zou ik denken aan een grote zwartgrijze fatboy of groot kussen
2) Waarmee speelt Bella het liefst: een knuffeltje met piepje
3) waar eet en drinkt ze: in de keuken vlak naast een houten tafel.
Antwoorden Baasje:  Op de hoek van de bank hebben we een donkerblauw lekker zacht groot kleed waar bella inderdaad graag op ligt. Ze is gek op d’r speeltje met piepje erin (naar andere kijkt ze niet om) en haar eten en drinkbak staat bij de houten eettafel naast een houten kast en de keuken.
Ze maakt een ietswat onrustige nerveuze indruk als ze mee gaat. Op zich gaat ze graag mee en vind ze op visite gaan wel heel leuk. Alleen grote drukte hoeft voor haar niet perse dan blijft ze liever thuis.
Over haar logeerplekje verteld ze het volgende, het is een rustige huiskamer achtige situatie. Geen groot pension ofzo. Qua gevoel was ze er neutraal, niet overdreven vrolijk maar ook geen negatief gevoel. Als het idd kleinschalig was waar ze was dan was het wel een prima plekje, lekker rustig.
Wat er gebeurd is tussen Bella en Delana. Grote vechtpartij, bloed, slijm ,niet loslaten. gillen van bella. Bella kon niet loskomen. Heftige situatie, aanleiding een persoon mannelijke passant waardoor er opwinding ontstond wat escaleerde in deze vechtpartij.
Ze vind vooral het knuffelen eng omdat ik dan het gevoel heb dat ik niet weg kan. Bij mannen meer als bij vrouwen. Het over me heen hangen vind ik eng.
Of Bella bang was in het nieuwe huis? Nee die indruk kreeg ik niet. Ze is snachts onrustig omdat ze het koud krijgt. Ik voel een koude luchtstroom, staat er een raam open vlak bij haar slaapplaats?

Terugkoppeling baasje:

Jeetje toch wel heel herkenbaar hoor.

Ze gaat graag mee in de auto, springt er enthousiast in. Tijdens de rit doet ze wat piepen en loopt ze veel heen en weer. Sinds we haar in de achterbak doen om haar ruimte wat meer af te kaderen en om de ondergrond stabieler te laten zijn dan op de achterbank, gaat dat wel beter, ze gaat dan ook wel liggen.
Ze heeft tijdens onze 5 daagse trip gelogeerd bij een goede vriendin van ons, die gek op honden is. De huiskamer klopt dus, ze heeft een klein huisje. Ze is op zich bij haar altijd wel op d’r gemak. Tijdens de logeerpartij vertelde m’n vriendin dat ze wel doorhad dat Bella mij miste, keek steeds naar de voordeur en was heel alert op geluiden vanuit die kant omdat ik daar natuurlijk uit weg ben gegaan. Bella heeft wel in die periode overgegeven en in huis gepoept (diaree) iets wat ze bij ons nog nooit had gedaan.

 

Er is inderdaad een heel heftige vechtpartij geweest waarbij Bella er slecht aan toe was. Ik was net de deur uit en mijn schoonvader (die toen bij ons sliep tijdens zijn vakantie) is daarna thuis gekomen en daarna is er dus iets gebeurd waardoor ze zijn gaan vechten. (Delana was een cane corso en Bella was dus geen partij voor haar qua kracht) Ik heb me altijd afgevraagd wat er gebeurd is. Het was een traumatische ervaring voor ons allemaal.

Hoe ze reageert op knuffelen ja dat is heel herkenbaar. Goed om te weten.

Bella haar mandje staat inderdaad onder een raam… die wij graag open hebben staan…. Mandje is intussen verplaatst en er is een waterbakje bij gezet. Ik merkte dat ze ook dorst had s nachts. Deze aanpassingen werken perfect.

Gek in dit gesprek was dat steeds als ik het gesprek met Bella wilde beginnen mn ogen heel moe werden. Ik had steeds het gevoel dat ik een tukkie wilde doen. Mn hoofd leek zwaar te voelen. We konden dit niet geheel herleiden. Wel krijgt Bella beginnend staar op haar ogen en wellicht dat de oorzaak is van de vermoeide blik.

Unga houdt een spiegel voor

Het baasje van Unga had een vraag over wat er nou mis ging bij het apporteren en over een aantal dingen die Unga erg onprettig vind en hoe haar baasje haar daar in tegemoed kan komen. Het enige wat er verteld is, is dat Unga niet geheel terugkomt om de bal te brengen maar dat ze verder wel makkelijk is in de omgang.

Controlevragen:

  • Wat doet Unga als ze in de kennel zit?
  • Wat vindt Unga het allerleukste spelletje?
  • Wat doet ze heel vaak om aandacht te krijgen
  • Welke kleur is haar nieuwe voerbak?

Unga vind de kennel duidelijk niet leuk, ze laat me zien dat ze zenuwachtig is en dat ze moet piepen. Haar leukste spelletje is de bal. Om aandacht te krijgen steekt ze haar neus onder haar baasjes arm en ze drukt zich er tussen. Voerbakkleur vond ik niet heel duidelijk, ik ga voor Limegroen.

Terugkoppeling baasje: De kennel vind ze inderdaad niet leuk, ze piept heel hard en nog afschuwelijker om te zien, ze loopt als een wild dier heen en weer. De bal is echt haar favoriet, om aandacht te krijgen steek ze idd ook haar neus onder je arm maar ze kan zich ook voor je voeten werpen en zo een bellyrub afdwingen. Kleur bak is creme.

Unga zegt over het apporteren:  het is niet dat ze de bal/apport niet bij je brengen wil hoor, maar ze laat snel los omdat er een paar dingen gebeuren in het apporteren die er op wijzen dat ze het los moet laten. Jij geeft te snel het signaal dat ze het goed doet waardoor ze het loslaat. Kan zijn dat dit al in de aanleerfase is geweest en ze dat nu heeft doorgetrokken hoor, ik kan niet goed zien of het heden of verleden is. Kan een heel klein signaal geweest zijn als een aanmoediging als goedzo of alvast een 2e apport laten zien of je hand in je zak steken voor alvast een snoepje.  Dus daardoor heeft ze al een grote neiging vroegtijdig los te laten. Daarnaast zegt ze dat hoe sneller ze loslaat hoe eerder ze hem weer mag halen dus snel loslaten loont 🙂 Dat haar baas een afstand voelt snapt ze wel want ze is zo gefocust op nog een keer dat ze alleen maar bezig is met haar apport. Eigenlijk moet je het zien als overcontact ipv geen contact. Jullie springen te snel in op de situaties die komen gaan waardoor het een slordige bedoening word.

Wat ik van haar begrijp in de dingen niet willen is dat het te snel voor haar gaat. ze laat me zien dat haar baasje het type van ” niet zeuren, even doorpakken en klaar” is en dat gaat te snel voor haar. Dan gaat ze steigeren omdat ze dan niet helemaal snapt wat haar baasje precies van haar wil. Ik ben benieuwd naar welke situaties ze dit gedrag heeft want ik denk dat ik er wel wat gemist heb. Ik zag in elk geval, riem om doen, en vachtverzorging/ teken controleren tenen enz. Ze voelt dan een druk die ze onprettig voelt. Probeer met haar out of the box te denken en werk om situaties heen tot het meer ontspannen word.

Wat ze verder nog te zeggen had:

Laat oude gewoonten en benaderingen los. Ik begrijp van haar dat haar baasje de neiging heeft om als het niet lukt terug te vallen in ouderwetse trainingstechnieken.  Al is de weg soms een beetje langer het resultaat is de moeite waard. Je zal merken dat Unga relaxter gaat reageren.

Verder zit ze lekker in haar vel en is ze gek op de jongens. Ik kreeg de indruk dat ze Anas heel lief vind. Ze spelen graag samen.

Terugkoppeling van haar baasje. Oef dat is een fikse spiegel die ze me voorhoud, maar ow wat terecht. Het klopt onwijs en ja ik ben soms te ongeduldig. Ik ga meer out of the box denken met haar. Vandaag haar met een spel naar haar kennel gebracht en wat rustiger de tijd genomen. Wat een verschil en wat een rust! Dank voor dit eerlijke gesprek

Anas, het onzekere jongetje

64 anasKleine Anas kreeg een gesprekje aangeboden door zijn baasje. Ze wilde graag weten hoe hij het vond om bij hun te zijn en waarmee ze hem blij kon maken.

Vlak voor dit gesprek had ik al met zijn huisgenoot Zorak gesproken. En dan ben ik blij dat ik eerst Zorak gesproken had zodat ik dit gesprek beter in kon schatten.

Anas kwam in het gesprek over als zeer onzeker en zacht puppeke, beetje somber ook, heel gevoelig en staat op het moment erg gespannen. Zorak intimideert hem en dat vind hij heel erg eng. Zorak is zoveel sterker als  hem metaal gezien. En ik snap dat wel. Zorak is wel een aanwezig manneke. Anas wil heel graag alleen met zijn baasje op pad. Even ontstressen en zijn hoofd leegmaken. Lekker geuren snuffelen en niet op z’n hoede zijn. Speuren samen.

Terugkoppeling eigenaar: Dat hij op eieren loopt is duidelijk. Hij is bang voor Zorak en niet onterecht… die heeft hem een keer flink te pakken gehad. Een ‘gewone’ correctie, maar tussen die twee een flinke optater: Zorak is lomp en heftig en bijt flink hard, Anas is een lief, niet dominant jongetje, dus dat is heel hard aangekomen. Het gaat wel beter, maar hij blijft heel voorzichtig en op zijn hoede. Het breekt je hart als je dit dan leest want ik kan me goed voorstellen dat Anas het eng vind. Ik ga zeker meer met hem apart doen want zelfs als we apart trainen zit hij nog naar het hekje te kijken of Zorak er niet aankomt. Toevallig wel net 2 dagen een speurspelletje gemaakt voor hem en dat vond hij fantastisch!

Baasje wilde nog graag weten waarom Anas bij haar gekomen was. Zijn antwoord daarop was “om je te leren omgaan met een zachte hond” ook dit sloot erg mooi aan bij de gebeurtenissen van de afgelopen tijd. Waar ze met Zorak pakwerk doet heeft ze van haar trainer het advies gekregen alleen maar met Anas te spelen en het rustig aan te doen (dikke 10 voor de trainer wat mij betreft!)

De controlevragen waren 75% goed, niet 100%  Maar naast de kloppende lijnen in de controlevragen was het verhaal zelf was zo gelijkend aan Anas dat we de controlevragen voor goed rekenen. Ik zei hij slaapt in een kennel maar hij slaapt in een bench. Waterbak was idd aquablauw. Favo ligplek was binnen ipv wat ik zei buiten in de schaduw onder bomen. Wel ligt hij daar vaak in zijn kennel en die vind hij ook erg prettig en die ligt buiten onder de bomen. Dus de lijnen van de controlevragen waren zeker kloppend alleen de context niet geheel. Het blijft altijd een soort legpuzzel die je in elkaar moet leggen na zon gesprek. Hoe werkt dat dan? Vaak krijg ik in het gesprek woorden of korte zinnen, soms alleen omgevingsplaatjes als antwoord op mijn vraag. Zo’n plaatje is zeer kort aanwezig en daar moet ik dan zo snel mogelijk allerlei kenmerken uithalen en tot een antwoord fabriceren. Meestal is dat vrij correct, niet altijd haal ik de juiste informatie er uit. Oefening baart kunst, en deze kunst beoefen ik nog niet super lang. Het kan alleen maar beter worden

Hummer, waarom hij kinderen niet zo leuk vind..

21585769_10156435469848538_1324967894_oHet baasje van Hummer wilde graag een gesprek met hem. Ik krijg dan altijd een foto, de controlevragen en de vragen van het baasje aan het dier. Qua achtergrond of karaktereigenschappen is me in bijna alle gevallen volledig onbekend. Zo ook bij Hummer.

Controlevragen:

  • Waar is Hummer dol op
  • waar slaapt hij het liefste.

Hummer is dol op ETEN en op een voorwerp met een oranje kleur en hij slaapt het liefste in het zand. Terugkoppeling controlevragen, hij is inderdaad dol op eten en slaapt het liefst in het zand en op de grond. Het oranje voorwerp herkennen we niet.

Wat zijn baasje graag weten wil:

  • Wat vind hij van kinderen?
  • Is hij happy?
  • Wat gebeurde er toen hij een conflict had met een andere hond die wij ook graag bij de roedel wilde hebben?
  • Wat is zijn boodschap aan ons allemaal?

Kinderen vind hij niet zo leuk. Te druk en te moeilijk in te schatten. “Maar wat ik er het moeilijkste aan vind is dat ik bang ben dat ze me pijn doen en teveel op mn huid zitten.” Hij komt mij niet over als heel relaxed en vertrouwd met kinderen en dan zijn eigen nog wel oke maar vreemde kinderen nee, vind hij niet leuk.

Hij geeft aan dat hij pijnlijke schouders heeft, wat door trekt naar nek en hoofd. Hij is op zich wel happy maar hij voelt wel wat zwaar op de hand. Als ik vraag waarom hij zo zwaar op de hand voelt zegt hij “door de lichamelijke ongemakken”.

Het conflict met de andere hond: Ik zag een andere reu, donkerkleurig. Hij wilde absoluut niet nog een andere reu in zijn groep. Weg zegt hij, mijn huis en mijn tuin. Hij sprak over te macho en schijterd alleen kon ik er niet helemaal over wijs worden of hij zichzelf nou te macho vond en de ander een schijterd of andersom. Ik denk dat Hummer de macho was die de schijterd wel even een kopje kleiner heeft gemaakt, zo kwam hij wel over namelijk. Als een hele stabiele reu die weet wat hij wel en niet wil. Dat was zeker geen andere reu er bij.

Boodschap voor jullie? Klopt het dat jullie veel minder vaak met de honden naar zee gaan als vroeger? Hij wilde graag weer naar zee.

Terugkoppeling van het baasje: Hummer had een bult op zijn rug, net iets onder zijn schouders, die hebben we na laten kijken en daar heeft hij antibiotica voor gekregen Hij word oud en loopt kreupel. We snappen dan ook erg goed wat je bedoeld waar zijn gedrag naar kinderen vandaan komt. Dat klinkt heel logisch dat hij bang is voor pijn en begrijpen het nu beter. We gaan zeker weer meer op pad met de honden, beloofd!

Riddick en Dexter

Riddick
Riddick

Deze twee jongens komen samen in 1 verhaal, Dexter leeft nog Riddick is overleden. Ze horen samen bij 1 eigenaar en horen samen in 1 bericht omdat hun verhalen verweven zijn met elkaar.

Beide jongens kregen dezelfde controlevragen: wat eet je en wat is je favo speeltje.

Voor Riddick:

  • Had je veel pijn?
  • Mis je dexter?
  • Heb je een leuk leven gehad bij ons
  • Waarom heb je niet iets laten merken dat je zo ziek was

Voor Dexter:

  • Heb je pijn?
  • Waarom vermoord je egels?
  • Ben je nog wel gelukkig?
  • Mis je Riddick?
  • Wist jij dat Riddick ziek was?

 

De controlevragen: Dexter heeft een blauwe plastic bal als favo speeltje en een rubberen kip en Riddick heeft het liefst een zacht knuffelje/ velletje in zijn bek. Eten Dexter krijgt vers vlees grote stukken en Riddick kreeg zachter gemalen vers vlees.  De controlevragen kloppen alleen de rubber kip niet. Dexter krijgt nu inderdaad grotere stukken vers vlees als toen Riddick nog in leven was. Baasje krijgt sinds kort vlees van een jager.

dexter
Dexter

Dexter’s verhaal:

Dexters lijf voelt zonder pijn, ik voel dat zijn lijf en hoofd “gescheiden” aanvoelen en weet dan eigenlijk al zeker dat hij op goede pijnstillers staat. Hij geeft ook aan op de pijnstilling geen heftige pijn te hebben. Ik ga dan wel niet meer zo snel, ik geniet nog steeds van mn wandelingen langs het water en het gras. Ik hou van de wind in mijn snoet en als ik klaar ben me heerlijk op te rollen “voor de kachel” en lekker te slapen. Ik ben echt nog wel gelukkig. Ik hoef niet meer zo nodig vanalles. Gewoon een lekker wandelingetje en mn natje en mn  droogje en dan is het oke. Egels doodmaken vind ik een geweldig spannend spel. De geur, de vorm de stekels, geeft me een jachtgevoel en doet me denken aan eten en mn bal. Het is de combinatie van de 2 die ik geweldig vind. We hebben het er over dat het niet zo’n gewenst spel is en dat er mee stoppen eigenlijk wel vriendelijker is. Daar moet hij niks van weten. Nee hoor, dat wil hij niet horen. Over zijn vriend Riddick zegt hij. Mijn kleine Vervelenderick. Ja natuurlijk mis ik hem en wist ik dat hij ziek was. Maar we nemen de dingen zoals ze komen. Dingen zijn zoals ze zijn. Ziekte en doodgaan zijn voor ons een onderdeel van het leven. We genieten intens en gaan als het zo ver is. We staan niet stil bij ziek zijn en beter worden. Niet sippen lief baasje hij is goed terecht gekomen…

Riddick’s verhaal: Natuurlijk mis ik Dexter, mijn grote voorbeeld mijn held. 2 handen op 1 buik, alles wat hij deed, deed ik ook. Ik heb een heerlijk leven gehad bij jullie en genoot van alles. Riddick komt over als een grote pretkip en blijhoofd die de dingen in het leven niet zo nauw en serieus nam. Waarom ik niet heb laten merken dat ik ziek was? Echte mannen laten geen pijn zien zegt hij stoer. we zijn geen jankers… En dan begint hij te grinniken. Nee hoor zegt hij, ik heb het niet gemerkt dat het zo ernstig was. Ik had last van ademnood af en toe maar ik wist niet dat ik echt ernstig ziek was. Wat Riddick had kreeg ik niet echt duidelijk in het gesprek. Alleen ademklachten. Ook in dit gesprek blijkt dat Riddick het nam zoals het kwam.  Het ws goed zo en het genieten van het leven was intens.

Terugkoppeling van de eigenaar: Dit zijn de honden op en top. Riddick was een blijhoofd en kon af en toe vervelend doen naar Dexter maar ze waren wel gek op elkaar. Riddick is op jonge leeftijd (3,5 jaar) overleden aan longkanker en dat blijft nog heel moeilijk voor me. Dexter heeft inderdaad pijnstilling en is minder actief als dat hij altijd was. Dat egels doodmaken zijn hobby is klopt helemaal, hij gaat er volledig in op, dat hij het er niet mee eens is om te stoppen is zo Dexter. Ik ben wel blij dat hij nog wel geniet van het leven, maar het vrklaard wel waarom hij minder zin heeft aan dingen doen. Ik ben blij met dit gesprek en hoop dingen een plaatsje te kunnen geven.

Sterkte lieve baas met je rouwproces. Dank voor je vertrouwen

 

Amy en de rood witte kat

52 amyZodra ik contact zoek met Amy laat ze me een plaatje zien van een rood witte kat. Daar is iets mee Alleen krijg ik niet helemaal helder wat er dan mee is. Het was haar vriend en ze had hem lang niet meer gezien. Zoals ik het plaatje zag was de kat buiten en zou het een kat op de dagelijkse wandeling kunnen zijn. Het zou een gesprek worden met veel losse eindjes. Ze verteld wel dingen maar met halve zinnen, doorvragen doet ze niks mee, ze geeft deze antwoorden en daar moet ik het mee doen.

Een vraag van haar baasje is wat ze van Joy vind, een ander hondje in het huishouden. Joy is stom en druk die vind ik niet leuk. Joy plaagt en daar hou ik niet van.

Amy komt mij niet over als een happy hondje, ze voelt zwaar op de hand, ongelukkig en neigt naar depri. Ze heeft zorgen op haar schouders. Ze maakt zich zorgen over Klaas, klaas is ziek.. Ohjee denk ik een naam… namen is niet mijn sterkste kant meestal zijn die echt niet goed. Ik geef ze wel atijd door ter verificatie maar meestal hebben de mensen en ik dan een hoop lol want het blijk maar een enkele keer te kloppen.

De zoldertrap vind ze moeilijk omdat hij erg piept en kraakt als hij uitgeschoven word, dat geeft haar associaties met vallen van de trap. Ze laat me een vlisotrap zien. En ze zegt “vallen van trap, eng!!!” Ik vermoed zelf dat ze van de trap is gevallen.

Als controle vragen kreeg ik waar eet ik en naast wie slaap ik. Ze liet me zien dat ze eet op een donker blauwe zachte ondergrond, een mandje of kussen. Ze vertelde over het slapen dat ze naast joy en mikey slaapt, maar omdat ik dat niet vertrouwde als antwoord heb ik het later nogmaals gevraagd. Ik kon me namelijk niet voorstellen dat je gaat slaapt naast iemand die je niet aardig vind. Daarop kreeg ik te horen dat ze naast Mikey en haar vrouwelijke baasje sliep. Dat leek me logischer en dat dus doorrgegeven.

Op de vraag of ze last had van het eten zei ze ja, het eten kan niet goed zakken, ik heb een knikje in mn slokdarm, het kan er niet snel genoeg door. Ik zie haar staan met een bolle rug, een ongelukkige blik in haar ogen en een samentrekkende buik.

De terugkoppeling: Oei inderdaad een gesprek die ik ook moeilijker plaatsen kan als eigenaar. We hebben inderdaad vroeger een wit rode kat gehad vroeger maar die kwam niet buiten.  De zoldertrap is inderdaad een vlisotrap, zelf is ze nooit van de trap gevallen maar er is wel eens wat vanaf gevallen waar ze van geschrokken kan zijn.  Ze is depri en daarom contacte ik je ook, ik had gehoopt dat dat meer informatie zou geven. Klaas ken ik niet, 1 van onze andere honden is wel ziek, dus als het ook Babs zou kunnen zijn snap ik misschien wat ze bedoeld. (mijn indruk was niet dat Klaas Babs kon zijn). Het verhaal van Joy verbaast me. Ze slaapt niet naast mij maar wel naast Joy en Mikey, ze slapen met de benches tegen elkaar aan. Joy is heel lief en zacht, het is juist Amy die de confrontatie frontaal aan gaat. De plek waar ze eet is in haar mandje op een lichtblauw kussen, geen donkerblauw. Na het eten heeft ze problemen, ze tongelt alsof ze erg misselijk is, dit kan wel een half uur duren maar haar buikje trekt niet samen. We zullen haar medisch laten  checken. Ik snap wel waarom Amy niet zo spraakzaam was, ze is geen open hondje.

Al met al een wisselend gesprek, ook dat gebeurd. Sommige dingen kloppen goed zoals de trap, haar eetproblemen en haar plekje om te eten. Sommige dingen kloppen goed maar snappen we de inhoud er van niet goed . Wat bedoelt ze met de kat bijv. Sommige dingen kloppen helemaal niet zoals haar relatie met Joy. En hoe kunnen we haar een beetje blijer maken kreeg ik bijv. geen duidelijk antwoord op.

Ik heb dan ook met haar baasje afgesproken dat we het gauw nog eenmaal gaan proberen in de hoop dat we het gesprek iets verder kunnen uitdiepen en dan vooral wat de relatie tussen haar en Joy.

Overleden Sywa, familiehond

53 sywaKleine zielen kunnen een hoop informatie te vertellen hebben. Bijzonder hoe een hondje zo betrokken kan zijn bij een hele mensenfamilie en zo specifiek kan zijn. Grappig ook hoe bepaalde dingen al dagen voor het gesprek rondzingen in je gedachten.

De foto en vragen werden ingezonden en direct kwam de naam Sjimmie binnen. Sjimmie Sjimmie bleef maar steeds voorbij komen als ik me voorbereidde op het gesprek. Zo aanwezig dat ik besloot de naam mee te nemen in de gespreksbespreking. Ik had vast gedacht dat dat haar koosnaampje was (een van de controlevragen).

Een van de vragen die haar baasje haar wilde stellen is hoe ze terugkijkt op haar leven. Ze heeft genoten van het warme gezin en de warmte van de hele familie. Ze genoot als ze mee mocht met de familieweekendjes weg. Samen in een huisje. Dat was op en top genieten, ze hoorde er helemaal bij als lid van de familie. Ze hield van deze mensen.

Ze had het over een houten hart, een hart gemaakt van natuurlijk materiaal of gemaakt in de natuur als monument, speciaal voor haar om haar te herdenken. Dat vond ze fijn, een mooi gebaar. Ook vertelde ze dat haar baasje haren had bewaard van haar na haar overlijden. Maar zei ze was er nog altijd bij hoor. Ik moest van de familie doorgeven dat ze nog altijd aan haar dachten en van haar hielden. Natuurlijk wist ze dat!

Haar baasje wilde graag weten of ze nog een boodschap had voor hun allemaal. Die had ze. Ze liet me een kort fragment zien van een man te midden van zijn familie. Een man met een scheve mond die grapjes maakte. Goed op hem letten zei ze erbij. En vergeet elkaar niet, vergeet niet om als familie tijd voor elkaar te maken!

Iets wat ik zelf de laatste tijd merk is dat de controlevragen niet altijd meer zo kloppend zijn als bij de eerste gesprekken. Ze kloppen vaak maar sam sam maar als we dan alsnog de rest bespreken blijkt daar zoveel kloppend te zijn en zo herkenbaar dat het alsnog een fijn gesprek is geweest. Merk wel dat me dat zelf een beetje onzeker maakt in de gesprekken. Het blijft een beetje puzzelen soms.

Ook in dit gesprek waren de controlevragen niet overduidelijk kloppend maar haar eigen verhaal des te meer.

Sywa was inderdaad een echte familiehond. Sjimmie was niet haar koosnaam maar was het hondje van een oom waar ze veel mee speelde. En die oom is de de man met de scheve trekken om zijn mond. De oom is ernstig ziek. Lief dat ze vraagt om goed op hem te letten.

Als ze wegliep liep ze niet naar de markt om wat te eten te bietsen maar naar oma om koekjes te halen. Wel kwam ze dan idd langs een vijver.

Moeder heeft na haar overlijden inderdaad haartjes van haar bewaard en dochter heeft een houten hart laten maken met haar naam er op. Deze moet alleen nog aan de drijfhouten tak komen waar ook een hart aan hangt van een ander overleden hondje.

Ginger, zo klaar, doei!

42 ginger

Kleine Ginger had meer dan 1 gesprek nodig om tot een goed gesprek te komen. En was na Lemon al aan de beurt geweest. Maar dat gesprek was niet goed. Mijn gevoel zei al dat het niet een prima gesprek was en het verbaaste me niks dat de antwoorden van de controlevragen niet klopten. Dus Ginger even een tijdje laten rusten en eerst de andere honden van het gezin gesproken. Vandaag een nieuwe poging… Met gierende zenuwen, dat wel..

  1. waar gaat ze zitten als het voor haar heel spannend is
  2. wat vind ze het leukst om te doen
  3. Waar krijgt ze eten.
  4. Wat doet Ginger altijd naar ons toe als ze wil spelen
  • vind ze het hier op Curacao leuk
  • wat vind ze van Lemon,
  • We willen graag weten hoe ze zich voelt. In het algemeen en met de fosters.
  • Waarom is ze zo bang als wij boos worden op andere honden en voor knallen en harde tikken en kunnen wij iets daar aan doen.
  • Mist ze iets uit Nederland
  • en gewoon een beetje algemeen, wat ze nog meer wil vertellen

Na eerst goed mijn hoofd leeggemaakt te hebben contact gezocht met Ginger. Nee, ik wil niet. Ik vind dit eng en een beklemmend gevoel kwam er op mn borst. Ze vond het echt niet prettig dat ik contact zocht met haar. Ook na rustig uitleggen dat ik via haar baasjes kwam enz enz was ze niet bereid tot een gesprek. Oke.. dan houdt het op lieverd. Ik heb het gesprek afgesloten en even gewacht. Soms moet het heel even in zinken en mag het later wel.

Na 10 minuten wachten nogmaals geprobeerd. Nou vooruit dan, en in een sneltreinvaart werden alle vragen plop plop plop beantwoord.

  • als ik bang ben zit ik tussen de benen (liefst bij vrouwelijke baasje) met mn rug tegen de bank en bij de salontafel.
  • met de bal spelen en met de groen gele frisbee
  • ik eet op een stenen donkere vloer
  • als ik wil spelen spring ik op en duw ik met mn neus en probeer ik het gezicht te likken.
  • Curacao is leuk al heb ik meer last van de warmte dan de rest en ze laat me snel hetzelfde brede gezicht zien als op de foto en een hele hele lange tong
  • Lemon vind ze te overheersend, ze kan niet tegen hem op
  • Ze voelt zich wel goed, de fosters vind ze oke maar ze houdt zich een beetje afzijdig van de honden. Voelt niet zo de behoefte zich veel met iedereen te bemoeien. Maar het stoort haar niet, ze doet haar ding.
  • Wat ze angstig vind als andere honden terecht worden gewezen is de harde luide boze stem. Ze komt vrij zacht en mutsig over en schrikt daar van. Ze weet zich daar geen raad mee. Snapt ze niet en dat maakt haar angstig.
  • Uit Nederland mist ze een bruin glad en kortharig bruin hondje met flapoortjes, omgeving waar meer honden zijn. Ik denk iets van puppycursus ofzo. Daar speelde ze veel mee. Namen ben ik niet zo goed in maar het klonk als Sasja/ Saartje.

Zo klaar! DOEI! en daar kon ik het mee doen. Vertwijfelt bleef ik achter en heb contact met de eigenaar gezocht. Nou ik heb antwoorden maar ik zou er niet gek van opkijken als er helemaal niks van klopt. Na alles besproken te hebben was ik meer dan verbaast… Alles klopte op het uitdagen tot spel na. Zelfs de kleur van de frisbee! Dat had ik absoluut niet verwacht. Dieren blijven me verbazen.

Het was haar baasje eigenlijk niet opgevallen dat ze meer last had van de warmte, ze is niet zo actief (euhm… lampje branden….) maar nu je het zegt als ze actief is is ze sneller aan de kook. Ik kan inderdaad wel rauw uit de strot komen, vooral als er iets stuk is.. Moet ik niet meer doen.  Ze heeft meerdere veilige plekjes maar 1 van haar favoriete is inderdaad tussen de benen als ze iets eng vind. Stenen donkere vloer klopt en de bal en frisbee zijn favoriet, ze heeft een zwart oranje en… een onbestemd geel groen kleurtje. Met Lemon speelt ze nauwelijks, soms maar hij is ruw. Ze houdt zich afzijdig van de rest, speelt af en toe met ze maar ook niet vaak.

Het enige wat niet controleerbaar was was het hondje uit Nederland, haar speelkameraadje. Ze ging naar de dagopvang maar daar waren zeker 60 andere honden, baasje heeft geen idee wie dat zou kunnen zijn.

Nou Ginger je hebt het me niet makkelijk gemaakt en me paf laten staan door toch op de valreep snel alle vragen te beantwoorden. Bedankt voor dit snelle gesprek, knuffel voor jou! DOEI!